ΣΤΑΣΙΣ ΠΡΩΤΗ
1. Η Αγνή εν τάφω, κατετέθης βαβαί, η Θεόν γαστρί σου χωρήσασα και κυήσασα αφράστως επί γης. 2. Απορεί και φύσις, και πληθύς νοερά, το εν σοι, παρθενομήτορ, μυστήριον, της ενδόξου και αρρήτου σου ταφής. 3. Βασιλίς και πόλου, και της γης αληθώς, ει και τάφω σμικροτάτω συγκέκλεισαι, εγνωρίσθης πάση κτίσει Μαριάμ. 4. Γέφυρα υψούται, η μετάγουσα πριν, εκ θανάτου προς ζωήν την ακήρατον, τους θανόντας παραβάσει τον Αδάμ. 5. Δάκρυσι και θρήνοις, γοεροίς επί σοι, πάσαι αι σαι φίλαι εκόπτοντο, την μετάστασιν μη φέρουσαι την σην. 6. Έχαιρον χορείαι, Ουρανίων Νοών, από γης σε φερομένην δεχόμεναι, εις ουράνια σκηνώματα Αγνή. 7. Ζώσα εν υψίστοις, αληθώς Μαριάμ, υπέρ πάντων πρεσβευτής ημών γέγονας, αξιώσαι εφροσύνης αληθώς. 8. Η λαμπάς η θεία, του αρρήτου φωτός, φρικτωρούσα ουρανόθεν τους δούλους σου, μη ελλείπης αγαθή τους επί γης. 9. Θρόνος του υψίστου γενομένη αγνή, από γης προς ουρανόν μεταβέβηκας, μεταστάσα εις αιώνιον ζωήν. 10. Ιερέων πέλεις, καύχημα ευλαβών, Εκκλησίας το ακράδαντον στήριγμα, και Οσίων Ασκητών η αρωγός. 11. Κλίμαξ η αγία, ην προείδε σαφώς, Ιακώβ δι’ ης κατέβη ο Ύψιστος, ανυψούται από γης προς ουρανόν. 12. Λόγος του Υψίστου, ο αρρήτως τεχθείς υπό σού, Θεοκυήτωρ, μετέστησεν εκ της γης προς την αθάνατον ζωήν. 13. Μαριάμ πως θνήσκεις, πως τω τάφω οικείς, της ζωής τον χορηγόν η γεννήσσασα, τους νεκρούς εξαναστήσαντα φθοράς; 14. Νύμφην του Υψίστου, και Μητέρα σαφώς, Ιησού του Θείου Λόγου γινώσκομεν, καν εν τάφω σε ορώμεν ως φθαρτήν. 15. Ξένον τόκον είδον, αληθώς οι πιστοί, και τον νούν εις ουρανόν νυν μετέθεσαν, ξενωθέντες της ζωής της κοσμικής. 16. Ουρανός ως άλλος, ανεδείχθη Αγνή, δεξαμένη το σον σκήνος το άχραντον, η αγία και σεπτή Γεθσημανή. 17. Πύλη σωτηρίας, εγεννήθης ημίν, αρχηγός της νοητής αναπλάσεως, καν υπείκεις τη της φύσεως φθορά. 18. Ράβδος , η το άνθος, το ευώδες Χριστόν, εξανθήσασα τω τάφω νυν τέθαπται, ίνα φύση σωτηρίας τον καρπόν. 19. Συ γαρ μόνη πέλεις. εν θνητοίς αληθώς, αναστάσεως τον τύπον εκλάμπουσα, συ και μόνη των πταιόντων ιλασμός. 20. Τάφος μεν καλύπτει, το σον σκήνος , Αγνή, την δε θείαν σου ψυχήν χειριζόμενος, ο Υιός σου αγκαλίζεται λαμπρώς. 21. Ύμνοις ουρανίοις, εμελώδουν σεμνή, την τριήμερον ταφήν σου οι άγγελοι, και την δόξαν εμεγάλυνον την σην. 22. Φέγγος ουρανόθεν, δεξαμένη Αγνή, εχαρίτωσας ημάς τους τιμώντας σε, και γεραίροντας την κοίμησην την σην. 23. Χώραν αχωρήτου, του Θεού Μαριάμ, χρηματίσασαν και άγιον τέμενος, νυν καλύπτει σε αγρός Γεθσημανής. 24. Ψάλλοντες τον τόκον, σού τον θείον Αγνή, ανυμνούμεν οι πιστοί και γεραίρομεν, σε τον έμψυχον ναόν τον του Θεού. 25. Ω θαυμάτων ξένων, ω πραγμάτων καινών, η πνοή μου τον δοτήρα κυήσασα, άπνους κείται και κηδεύεται νεκρά. Δόξα 26. Ανυμνούμεν λόγε, σε τον πάντων Θεόν, συν Πατρί και τω Αγίω σού Πνεύματι, και δοξάζομεν οι πάντες ευσεβώς. Καί νυν 27. Μακαρίζομέν σε, Θεοτόκε Αγνή, και τιμώμεν την αγίαν σου Κοίμησιν, και την ύψωσιν εκ γης, προς ουρανόν. 28. Η Αγνή εν τάφω, κατετέθης βαβαί, η Θεόν γαστρί σου χωρήσασα και κυήσασα αφράστως επί γης. Μικρά συνάπτη. «Ότι ηυλόγηταί Σου το όνομα και δεδόξασταί Σου η βασιλεία του Πατρός και του Υιού …»
ΣΤΑΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ
1. Άξιόν εστι, μεγαλύνειν σε την Θεοδόχον, την των αρετών ταμείον υπάρξασα, και χαρίτων απασών των του Θεού. 2. Βάτον εν Σινά, ακατάφλεκτον είδε σε πάλαι, Μωυσής γαστρί σου το θείον πυρ, ως χωρήσασα αφλέκτως Μαριάμ. 3. Γόνιμος ως γη, αεί δείκνυται Παρθενομήτορ, πάσι τοις θερίζειν εθέλουσι, σωτηρίαν η σεμνή Γεθσημανή. 4. Δήλον ούν ημίν, ω Παρθένε μη ισχύειν δίχα, σού της μεσιτρίας ορθοβατείν, τοις πανσέπτοις ίχνεσι του Χριστού. 5. Ένθα οι χοροί, Αποστόλων τε και των Αγγέλων, ίσταντο κυκλούντες εν ασμασι, παριστάμεθα Παρθένε και ημείς. 6. Ζώωσον Αγνή, τους εις σε πιστώς καταφυγόντας, διά της υπέρ αυτών μεσιτίας σου, προς τον άναρχον Υιόν και Παντουργόν. 7. Ήρω Μαριάμ, κατά φύσεως βροτείας νίκην, τον Χριστόν ασπόρως κυήσασα, αλλά θνήσκεις νόμω φύσεως βροτών. 8. Θαύμα αληθώς, πως η άναδρος θηλάζει βρέφος, πως και νεκροφόρος καθίστασαι, η Μητρόθεος εκτός διαφθοράς. 9. Ίθυνον ημάς, προς λιμένας σωτηρίους, Κόρη, τους χειμαζομένους εν κλύδωνι, ψυχοφθόρων παραπτώσεων δεινώ. 10. Κλίμαξ προς Θεόν, ο σος τάφος Παναγία, πέλει άγουσα τους πίστει υμνούντας σε, και τιμώντας σου την Κοίμησιν σεπτώς. 11. Λόγος του Πατρός, επεσκήνωσεν εν σοι Παρθένε, και προς ουρανόν συ μετήγαγες,τους την κύησιν δοξάζοντας την σην. 12. Μέτοχοι ζωής, της αφθάρτου τε και αιδίου, τω σω τόκω πάντες γεγόναμεν, δι’ ο αδομεν το χαίρε σοι σεμνή. 13. Νόμοι επί σοι, οι της φύσεως Αγνή Παρθένε, σφόδρα παραδόξως καινίζονται, ως κυήσασα Θεόν Εμμανουήλ. 14. Ξένον αληθώς, το μυστήριον της σης κυοφορίας, Άχραντε ασπόρως γεννήσασα, και θηλάσασα τον Κτίστην του παντός. 15. Όλον τον Αδάμ, προσλαμβάνει εκ γαστρός σου, θέλων εκτεμείν ριζόθεν παρακοήν, ο Υιός σου την φυείσαν εν ημίν. 16. Πύλη νοητή, της εν γη φανερωθείσης Κόρη, εκ του ύψους θείας ανατολής, ανεδείχθης Θεονύμφευτε πιστοίς. 17. Ρήτορες δεινοί, ουδέ Άγγελοι Παρθενομήτορ, σθένουσιν αξίως υμνήσαι σε, την υπέρτιμον Μητέρα του Θεού. 18. Σώμα και ψυχήν, υπερένδοξε Αγνή Παρθένε, άσπιλα Θεώ διετήρησας, δι’ ο κάλλους ηράσθη ο Χριστός. 19. Τόμος συ καινός, εν ω γέγραπτε ο θείος λόγος, βίβλω της ζωής υμνούντας σε, εγγραφήναι καθικέτευε Αγνή. 20. Ύμνους και ωδάς, εξοδίους ώσπερ μύρα Κόρη, επικήδεια σοι προσφέροντες, εξαιτούμεθα πταισμάτων ιλασμόν. 21. Φόβω και χαρά, και ημείς ώσπερ εκείνοι τότε, πάρεσμεν τω τάφω σου Άχραντε, εκπληττόμενοι την κοίμησιν την σην. 22. Χαίρε Μαριάμ, δι’ ης έλαμψε χαρά τω κόσμω, και αρά η καθ’ ημών εξωστράκισται, τον Σωτήρα κυησάσης επί γης. 23. Ψάλλοντες τον σον, τόκον άσπιλε Παρθενομήτορ, ανυμνολογούμεν γεραίροντες, σε τον έμψυχον ναόν τον του Θεού. 24. Ώσπερ οι νεκροί διά σού ζωοποιούνται Κόρη, ούτω και ημάς ζωοποίησον, νεκρωθέντας πλημμελήμασι πολλοίς. Δόξα 25. Δόξα τω Πατρί, συν Υιώ τε και τω Παναγίω Πνεύματι προσάγομεν ευσεβώς, τη Τριάδι τη Αγία και σεπτή. Καί νυν 26. Άσμασι πιστοί, ορθοδόξοις τε και ευπροσδέκτοις, πάντες ανυμνήσωμεν σήμερον, την Μητέρα του Θεού δουλοπρεπώς. 27. Άξιόν εστι, μεγαλύνειν σε την Θεοδόχον, την των αρετών ταμείον υπάρξασα, και χαρίτων απασών των του Θεού. Μικρά συνάπτη. «Ότι άγιος ει ο Θεός ημών, ο επί Θρόνου δόξης των Χερουβείμ επαναπαυόμενος και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, …»
ΣΤΑΣΙΣ ΤΡΙΤΗ
1. Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη ταφή σου, προσάγουσι Παρθένε. 2. Βλέψας ουρανόθεν, Θεός των όλων Κτίστης, εν τη γάστρί σου ήκει. 3. Γνώσιν εξαιτούμεν. της σης κυοφορίας, προξένου σωτηρίας. 4. Δυσώπει τον Υιόν σου, οικτείραι ημάς πάντας, εν τη μελλούση κρίσει. 5. Εν ουρανώ εστάναι, νομίζομεν Παρθένε, εστώτες τω Ναώ σου. 6. Ζώσι και τεθνεώσι, τοις επί σε θαρρούσιν, αντίληψιν συ δίδως. 7. Η γη πανηγυρίζει, ο ουρανός χορεύει, σού άνω αιρομένης. 8. Θανούσα αθανάτους, μετέβης προς σκηνώσεις, εχθρός η θανατούσα. 9. Ίνα το κάλλος βλέπεις, του σού Υιού Παρθένε, προς ουρανούς μετέστης. 10. Καί όντως, ω Παρθένε, αι γενεαί πάσαι, μακαρίζουσί σε. 11. Λύτρωσιν παράσχου, Παρθένε Θεοτόκε, τοις σε υμνολογούσι. 12. Μόνη συ προστάτις, πενήτων ορφανών τε, και των χήρων υπάρχεις. 13. Νέκρωσιν υπέστης, κυήσασα Παρθένε, τον νεκρωτήν του Άδου. 14. Ξένον τόκον είδον, οι σε υμνολογούντες, ως μόνην Θεοτόκον. 15. Ο τάφος σου κηρύττει, Παρθένε την ταφήν σου, και την μετάστασίν σου. 16. Πάντες οι λαοί σε, Δέσποιναν Παρθένε, καλούσι προσκυνούντες. 17. Ρητόρων πολυφθόγγων, σοφίαν ετροπώσω, τη ση κυοφορία. 18. Σκιρτώσιν αι καρδίαι, των ευσεβούντων πάντων, επί τη ση κηδεύσει. 19. Τις εξειπείν ισχύει, Παρθενομήτορ μόνη, τας θείας αρετάς σου. 20. Ύψωσον Παρθένε, τη ση κυοφορία, το κέρας Ορθοδόξων. 21. Φυλαί λοιπαί και γλώσσαι, τον τάφον σου κυκλούσι, σε ανυμνολογούντες. 22. Χριστιανών σε σκέπην, μάλιστα και Μητέρα, κηρύττομεν οι πάντες. 23. Ψαύοντες σην κλίνην, σε ανυμνολογούμεν, Παρθενομήτορ Κόρη. 24. Ω Μήτερ και Παρθένε, απάλλαξον γεένης, τους σε υμνολογούντας. 25. Έρραναν τον τάφον, μύροις το σον σκήνος, κηδεύσαντες Παρθένε. 26. Έρραναν τον τάφον, οι κηδεύσαντές σε, άνθεσι και μύροις. 27. Έρραναν τον τάφον, μύροις Θεοτόκε, οι κηδεύσαντές σε. Δόξα 28. Ω Τριάς Αγία, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, τους λατρευτάς σου σώσον. Καί νυν 29. Παναγία Μήτερ, σκέπε και φρούρει πάντας, τους επί σε θαρρούντες. 30. Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη ταφή σου, προσάγουσι Παρθένε.
ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ
Ευλογητή ει Δέσποινα, σκέπε, φρούρει τους εις σε υμνολογούντας 1. Των Αγγέλων ο δήμος, κατεπλάγη ορών σε, εν νεκροίς λογισθείσαν, την Σωτήρα των βροτών, Μαριάμ τετοκυίαν, τον συν εαυτώ τον Αδάμ εγείραντα, και εξ’ Άδου πάντας ελευθερώσαντα. Ευλογητή Πάναγνε, τήρει πάντας ημάς ακατακρίτους. 2. Τι θρηνείτε συμπαθώς, ω γύναια, επ’ εμοί θνήσκειν μελλούση, η Παρθένος τερπομένη έλεγε, προς τας γείτονας θρηνολογούσαις. παύσασθε υμείς του θρήνου και ήσθητε, και θανούσα γαρ υμών ουκ αφίσταμαι. Ευλογητή ει Άχραντε, σώζε πάντας ημάς αναμαρτήτους. 3. Λίαν ταχύ, προς σε Κόρη έδραμον, οι Απόστολοι θρηνολογούντες. μεταστήναι προς τα άνω μέλλουσαν και είπον, θρήνου νυν καιρός, το πάθος πως οίσομεν, ορφανίας της σης, ω Παναμώμητε; Ευλογητή ει Πάνσεμνε, δίδου πάσιν ημίν την σωτηρίαν. 4. Μυροφόρων Παρθένε, τάξιν αναλαβόντες, προς το μνήμα σου ύμνους εξοδίους προσκομίζομεν, ανυμνούντες σε Κόρη, την μετά νεκρών λογισθείσαν ως άνθρωπον, ως Θεού δε μεταστάσαν γεννήτριαν. Δόξα 5. Προσκυνούμεν Πατέρα και τον τούτου Υιόν τε, και το Άγιον Πνεύμα, την Αγίαν Τριάδα, εν μια τη ουσία, συν τοις Σεραφείμ, κράζοντες το Άγιος, Άγιος, Άγιος ει Κύριε. Καί νυν. 6. Ζωοδότην τεκούσα, αμαρτίας Παρθένε, τον Αδάμ ελυτρώσω, χαρμονήν δε τη Εύα, αντί λύπης παρέσχες, ρεύσαντα ζωής ίθυνε προς ταύτην δε, ο εκ σού σαρκωθείς Θεός και άνθρωπος. 7. Αλληλούια, Αλληλούια, Αλληλούια Δόξα σοι ο Θεός. (τρις)
ΣΤΑΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ
ΣΤΑΣΙΣ ΤΡΙΤΗ
ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ
Ευλογητή ει Δέσποινα, σκέπε, φρούρει τους εις σε υμνολογούντας 1. Των Αγγέλων ο δήμος, κατεπλάγη ορών σε, εν νεκροίς λογισθείσαν, την Σωτήρα των βροτών, Μαριάμ τετοκυίαν, τον συν εαυτώ τον Αδάμ εγείραντα, και εξ’ Άδου πάντας ελευθερώσαντα. Ευλογητή Πάναγνε, τήρει πάντας ημάς ακατακρίτους. 2. Τι θρηνείτε συμπαθώς, ω γύναια, επ’ εμοί θνήσκειν μελλούση, η Παρθένος τερπομένη έλεγε, προς τας γείτονας θρηνολογούσαις. παύσασθε υμείς του θρήνου και ήσθητε, και θανούσα γαρ υμών ουκ αφίσταμαι. Ευλογητή ει Άχραντε, σώζε πάντας ημάς αναμαρτήτους. 3. Λίαν ταχύ, προς σε Κόρη έδραμον, οι Απόστολοι θρηνολογούντες. μεταστήναι προς τα άνω μέλλουσαν και είπον, θρήνου νυν καιρός, το πάθος πως οίσομεν, ορφανίας της σης, ω Παναμώμητε; Ευλογητή ει Πάνσεμνε, δίδου πάσιν ημίν την σωτηρίαν. 4. Μυροφόρων Παρθένε, τάξιν αναλαβόντες, προς το μνήμα σου ύμνους εξοδίους προσκομίζομεν, ανυμνούντες σε Κόρη, την μετά νεκρών λογισθείσαν ως άνθρωπον, ως Θεού δε μεταστάσαν γεννήτριαν. Δόξα 5. Προσκυνούμεν Πατέρα και τον τούτου Υιόν τε, και το Άγιον Πνεύμα, την Αγίαν Τριάδα, εν μια τη ουσία, συν τοις Σεραφείμ, κράζοντες το Άγιος, Άγιος, Άγιος ει Κύριε. Καί νυν. 6. Ζωοδότην τεκούσα, αμαρτίας Παρθένε, τον Αδάμ ελυτρώσω, χαρμονήν δε τη Εύα, αντί λύπης παρέσχες, ρεύσαντα ζωής ίθυνε προς ταύτην δε, ο εκ σού σαρκωθείς Θεός και άνθρωπος. 7. Αλληλούια, Αλληλούια, Αλληλούια Δόξα σοι ο Θεός. (τρις)
