Ο χωρικός, ο Γέροντας Πορφύριος και οι νέοι

Ένα πρωινό Κυριακής ο γέροντας κατηφόριζε, μαζί μ'ένα γνωστό του ηλικιωμένο χωρικό προς την εκκλησία ενός χωριού. Στο δρόμο συνάντησαν μια παρέα έξι-επτά νεαρών που βάδιζαν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο χωρικός ρώτησε τους νεαρούς: «Πού πάτε παιδιά;» Εκείνοι απάντησαν: «Στο καφενείο».

Τότε ο χωρικός (που ήταν πολύ αυστηρός) τους είπε: «Δε ντρέπεστε, Κυριακή πρωί σήμερα, αντί να βρίσκεστε στην εκκλησία, πηγαίνετε στο καφενείο; Χριστιανοί είστε σεις;» Και τους εξαπέλυσε ένα υπαίθριο ζηλωτικό κήρυγμα. Οι νεαροί του μίλησαν υβριστικά και συνέχισαν το δρόμο τους. Ο Γέροντας σιωπούσε. Ο χωρικός, γεμάτος έξαψη και αυταρέσκεια, είπε στο Γέροντα: «Καλά τα είπα στα παλιόπαιδα;» 

Κι ο γέροντας: «Δεν τα είπες καλά». Ο χωρικός, που περίμενε συγχαρητήρια, πικράθηκε απ' την απάντηση του γέροντα. Έφτασαν στην εκκλησία. Ο γέροντας μπήκε στο ιερό και ο χωρικός έπιασε ένα στασίδι. Δε πέρασε μισή ώρα και να 'σου όλοι οι νεαροί της παρέας και μπαίνουν στην εκκλησία. Ο χωρικός έτριβε τα χέρια του από ικανοποίηση. 

Μόλις τέλειωσε η Θεία Λειτουργία και βγήκε ο γέροντας απ' το ιερό, ο χωρικός έσπευσε να τον συναντήσει και του 'δειξε τα παιδιά λέγοντας: «Είδες που μου είπες ότι δεν τους τα είπα καλά; Σκέφτηκαν τα λόγια μου και ήρθαν στην εκκλησία». Κι ο γέροντας χαμογελώντας του εξήγησε ότι ήρθαν επειδή προσευχόταν σιωπηλά γι' αυτά και όχι διότι επηρεάστηκαν από τον τρόπο του.

Πηγή: Από το βιβλίο «Ανθολόγιο συμβουλών»