Η Ελλάδα μας είναι ευλογημένη από το Θεό!

Πολλές φορές συλλογίζομαι καλά – καλά όσα τεράστια η θεία παντοδυναμία Του κάνει για την σωτηρία του λαού της Ελλάδος. Καί όταν είμαι βυθισμένος στις σκέψεις αυτές, φέρνω τον νού μου στην αξιομνημόνευτη εκείνη εποχή της ελευθερώσεως των Ιουδαίων από τα χέρια του Φαραώ. Καί βρίσκω κάποια ομοιότητα στις τύχες των δύο λαών.

Ακούει ο Θεός την κραυγή των υιών του Ισραήλ, βλέπει την θλίψη και την δυστυχία τους, συμπαθεί στα δεινά τους και εκλέγει ένα ποιμένα προβάτων, για να τους ελευθερώσει από την γη της Αιγύπτου.

– Ποιός είμαι εγώ, λέγει ο Μωυσής, Κύριέ μου, ποιός είμαι εγώ, που προστάζεις να πάω στον Φαραώ, τον βασιλιά της Αιγύπτου; Παρακαλώ, Κύριε, άφησέ με. Ισχνόφωνος και βραδύγλωσσος εγώ είμαι.

Τα ίδια λέγαμε κι εμείς, όταν ο Θεός, ελεώντας την αθλία κατάστασή μας, εφώτισε στην καρδιά μας το μεγάλο έργο της απελευθερώσεώς μας.

– Εμείς μόνοι, λέγαμε, να σπάσουμε τις αλύσεις μας; Εμείς να νικήσουμε τον πολυάριθμο στρατό και στόλο του τυράννου;

– Μαζί σου θα είμαι Εγώ, είπε τότε στον Μωυσή ο Θεός. Μη φοβάσαι, Εγώ θα απλώσω το χέρι Μου και με τη δύναμή Μου θα χτυπήσω τους Αιγυπτίους. Εγώ θα δυναμώσω τον λαό Μου εναντίον τους.

Αυτά μου φαίνεται απαράλλακτα ότι ακούω να λέει και σήμερα το στόμα του Θεού στον αδύνατο λαό της Ελλάδος.

– ΕΓΩ, λέει, αδύνατε και εγκαταλελειμμένε λαέ Μου, Εγώ θα είμαι μαζί σου, Εγώ θα απλώσω το χέρι Μου και με την δύναμή Μου εγώ θα χτυπήσω τους εχθρούς σου, Εγώ θα σε δυναμώσω εναντίον τους.