Και σε άλλη ομιλία του λέει ο Χρυσόστομος: "Ποιό δώρο μου έφερε ερχόμενος ο Χριστός;Ήρθε και μου έφερε δώρο το αίμα Του· ήρθε και μου έφερε δώρο το σώμα Του.
Και τί δώρα πήρε από μένα; Την πίστη! Και ποιός μου έδωσε τη χάρη αυτή; Πίστεψα μεν εγώ, αλλά εκείνος μου χάρισε την πίστη". Και στη συνέχεια, παίρνοντας αφορμή από τα λόγια του Παύλου: "Δεν είπε ότι από μόνος του έγινε πιστός, αλλά ότι πίστεψε επειδή ελεήθηκε. Γιατί δεν πρέπει να νομίζετε ότι μόνο η αποστολή, το κήρυγμα και η διδασκαλία είναι δωρεές του Θεού. Και το γεγονός ότι πίστεψα προήλθε από το έλεος Εκείνου. Γιατί δεν αξιώθηκα να πιστέψω επειδή ήμουν άξιος, αλλά μόνο διότι ελεήθηκα. Και το έλεος δεν προέρχεται από την αξία του καθενός, αλλά από τη χάρη".
Την ίδια γνώμη εκφράζει και ο Θεοφύλακτος: "Και η πίστη δεν είναι δικό μας κατόρθωμα. Αλλά αφού κληθήκατε από τον Θεό, υπακούσατε και πιστέψατε. Ώστε και η πίστη εξαρχής δίνεται από τον Θεό. Διότι αν Εκείνος δεν σας καλούσε, ούτε κι εσείς θα πιστεύατε". Και αμέσως: "Το ότι πιστέψαμε συνέβη εξαιτίας της μεγάλης δύναμης και ενέργειας του Θεού". Κι ακόμη: "Αρχηγός και τελειωτής της πίστης μας είναι ο Χριστός, αφού αυτός έθεσε εξαρχής μέσα μας την πίστη". Ο θείος Χρυσόστομος, διακρίνοντας και τη δική μας συμβολή στην πίστη ως δώρο Θεού, λέει: "Το ότι πιστέψαμε στην αρχή είναι αποτέλεσμα της δική μας ευγνωνοσύνης. Όπως και το ότι, εφόσον κληθήκαμε, υπακούσαμε. Μετά όμως την απόκτηση της πίστης, εκζητούμε τη βοήθεια του Πνεύματος, ώστε αυτή να μένει συνεχώς μέσα μας, ακλόνητη και απερίσπαστη".
