Ας έρθουμε όμως λιγάκι πιο κοντά σε πιο ανθρώπινα πράγματα.
Τι συμβαίνει μ’ ένα ζευγάρι ανθρώπων; Πού θεμελιώνεται αυτή η σχέση κι αυτός ο γάμος; Δεν μπορεί να έχει άλλο θεμέλιο, παρά στην ᾿Ελευθερία και στην ᾿Αγάπη.
Πόσες φορές επιδιώκουμε να αλλάξουμε τον άλλον, να αφομοιώσουμε τον άλλον; Αυτό σημαίνει πως δεν τον αγαπάμε. Γιατί, στην πραγματικότητα, γνώρισες έναν άνθρωπο, τον αγάπησες γι’ αυτό που είναι, τώρα γιατί θες να τον αλλάξεις; Καί με τι κριτήριο, θέλεις; Με το κριτήριο ότι εσύ είσαι καλύτερος από εκείνον; ᾿Εκείνη ή εκείνον; Ποιό είναι το κριτήριο; Καί γιατί αυτό το κριτήριο δεν είναι εγωιστικό, δικό σου;
Ο γάμος είναι ο μόνος χώρος που ένα κι ένα κάνει πάλι ένα. ῎Εχουμε ένα πρόσωπο, μία αντρόγυνη φύση, στα δύο αυτά πρόσωπα. Είπαμε ποιό είναι το καλούπι: «Μονάς εν τριάδι, και τριάς εν μονάδι».
Δεν υπάρχει άλλο σταθερώτερο θεμέλιο από την ᾿Ελευθερία και την ᾿Αγάπη σαν θεμέλιο αυτής της σχέσης. Πολύ περισσότερο όταν αυτή η ᾿Ελευθερία κι αυτή η ᾿Αγάπη μπολιάζεται στη Χάρη του Θεού και γίνεται - γι’ αυτό ο γάμος είναι μυστήριο -, ᾿Ελευθερία και ᾿Αγάπη του Θεού, που προσφέρεται στον άνθρωπο. Τι σημαίνει ᾿Ελευθερία; Σεβασμός της ετερότητας του άλλου. Βρήκες έναν άνθρωπο. Αυτός ο άνθρωπος είναι κάτι άλλο από σένα. Πως αυτό το υπολογίζεις; πόσο το εκτιμάς; Ακόμα περισσότερο πόσο θεωρείς δώρο του Θεού την ετερότητα του άλλου ανθρώπου με ο,τι χαρίσματα μα κι ελαττώματα αν έχει. ᾿Εάν πραγματικά αγαπώ τον άλλον, θέλω να παραμείνει έτερος, γιατί τότε μόνο θα μπορώ να τον αγαπώ. ῎Αν τον άλλο θέλω να τον αφομοιώσω, εάν θέλω να γίνει σαν κι εμένα, δεν τον αγαπώ, θέλω να υποτάξω την προσωπικότητά του.
Κι αυτό δείχνει δύο λάθη. ῞Οτι θεωρώ τον εαυτό μου κριτήριο, απ’ όποιον κι αν γίνεται η κίνηση αυτή, και ότι δεν σέβομαι την ετερότητα του άλλου. ῞Οπου υπάρχει αληθινή ελευθερία, υπάρχει κι αληθινή αγάπη. Κι αυτή δεν οδηγεί στην αφομοίωση ούτε στην ισοπέδωση, αλλά στην αναγνώριση του άλλου.
Τι συμβαίνει μ’ ένα ζευγάρι ανθρώπων; Πού θεμελιώνεται αυτή η σχέση κι αυτός ο γάμος; Δεν μπορεί να έχει άλλο θεμέλιο, παρά στην ᾿Ελευθερία και στην ᾿Αγάπη.
Πόσες φορές επιδιώκουμε να αλλάξουμε τον άλλον, να αφομοιώσουμε τον άλλον; Αυτό σημαίνει πως δεν τον αγαπάμε. Γιατί, στην πραγματικότητα, γνώρισες έναν άνθρωπο, τον αγάπησες γι’ αυτό που είναι, τώρα γιατί θες να τον αλλάξεις; Καί με τι κριτήριο, θέλεις; Με το κριτήριο ότι εσύ είσαι καλύτερος από εκείνον; ᾿Εκείνη ή εκείνον; Ποιό είναι το κριτήριο; Καί γιατί αυτό το κριτήριο δεν είναι εγωιστικό, δικό σου;
Ο γάμος είναι ο μόνος χώρος που ένα κι ένα κάνει πάλι ένα. ῎Εχουμε ένα πρόσωπο, μία αντρόγυνη φύση, στα δύο αυτά πρόσωπα. Είπαμε ποιό είναι το καλούπι: «Μονάς εν τριάδι, και τριάς εν μονάδι».
Δεν υπάρχει άλλο σταθερώτερο θεμέλιο από την ᾿Ελευθερία και την ᾿Αγάπη σαν θεμέλιο αυτής της σχέσης. Πολύ περισσότερο όταν αυτή η ᾿Ελευθερία κι αυτή η ᾿Αγάπη μπολιάζεται στη Χάρη του Θεού και γίνεται - γι’ αυτό ο γάμος είναι μυστήριο -, ᾿Ελευθερία και ᾿Αγάπη του Θεού, που προσφέρεται στον άνθρωπο. Τι σημαίνει ᾿Ελευθερία; Σεβασμός της ετερότητας του άλλου. Βρήκες έναν άνθρωπο. Αυτός ο άνθρωπος είναι κάτι άλλο από σένα. Πως αυτό το υπολογίζεις; πόσο το εκτιμάς; Ακόμα περισσότερο πόσο θεωρείς δώρο του Θεού την ετερότητα του άλλου ανθρώπου με ο,τι χαρίσματα μα κι ελαττώματα αν έχει. ᾿Εάν πραγματικά αγαπώ τον άλλον, θέλω να παραμείνει έτερος, γιατί τότε μόνο θα μπορώ να τον αγαπώ. ῎Αν τον άλλο θέλω να τον αφομοιώσω, εάν θέλω να γίνει σαν κι εμένα, δεν τον αγαπώ, θέλω να υποτάξω την προσωπικότητά του.
Κι αυτό δείχνει δύο λάθη. ῞Οτι θεωρώ τον εαυτό μου κριτήριο, απ’ όποιον κι αν γίνεται η κίνηση αυτή, και ότι δεν σέβομαι την ετερότητα του άλλου. ῞Οπου υπάρχει αληθινή ελευθερία, υπάρχει κι αληθινή αγάπη. Κι αυτή δεν οδηγεί στην αφομοίωση ούτε στην ισοπέδωση, αλλά στην αναγνώριση του άλλου.
Μητρ. Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου
Πηγή:agiabarbarapatras
