Το 1974, καθώς ο εννιάχρονος Φ. επέστρεφε στο σπίτι του από το φροντιστήριο αγγλικών έπεσε θύμα τροχαίου ατυχήματος, στην περιοχή Πειραϊκή (Πειραιάς).
Στο νευροχειρουργικό τμήμα του Κρατικού Νοσοκομείου διέγνωσαν: «Κάταγμα αριστεράς κροταφικής, ωτορραγίαν αριστερά, ημιπληγίαν αριστερά, δυσκαμψίαν, διάστασιν πλαγίων κόλπων, κώμα και κολύμβησιν του μυελού του εγκεφάλου εις το αίμα». Επί 27 ημέρες βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση. Οι θεράποντες γιατροί δεν έδιναν ελπίδες ανάνηψης και θεραπείας και εύχονταν να φύγει από τη ζωή, παρά να μείνει «φυτό» ή ισοβίως παράλυτο. Στη μητέρα του παιδιού είπαν με τρόπο ότι επίκειται ο θάνατος. Εκείνη πήγε με σφιγμένη καρδιά στο σπίτι να ετοιμάσει τα εξόδια σάβανα. Όταν την είδε ο άλλος της γιος, ο Α., 12 χρονών, και κατάλαβε ότι τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά, τρέχει στη γιαγιά του και με μισθωμένο ταξί έσπευσαν στη Μονή του οσίου Παταπίου, οπού έρχονταν από μικρά παιδιά. Προσκύνησαν το ιερό Λείψανο του, πήραν μαζί τους λίγο βαμβάκι με λάδι από την κανδήλα του και δυο κεριά από το Σπήλαιο και επέστρεψαν κατευθείαν στο Νοσοκομείο.
Είπαν στον πατέρα του παιδιού, ιερέα Σ.Μ. «Σταύρωσέ το και θα γίνει καλά, με τη βοήθεια του Αγίου». Όταν ο ιερέας πατέρας σταύρωσε με το λάδι του Οσίου τον ετοιμοθάνατο Φ., ω του θαύματος, σε λίγα λεπτά, μετά από 27 ημέρες κωματώδους κατάστασης, ο εννιάχρονος άνοιξε τα μάτια του και είπε: «Μπαμπά, πονάω.». Προς μεγάλη κατάπληξη γιατρών, νοσηλευτών, συγγενών, φίλων, άλλων νοσηλευομένων, σε 10 ημέρες ο μικρός Φ. βγήκε από το Νοσοκομείο υγιής. (Από ευγνωμοσύνη προς τον όσιο Πατάπιο, μετά την ολοκλήρωση των θεολογικών και μεταπτυχιακών σπουδών του, εισήλθε στις τάξεις του ιερού κλήρου. Σήμερα είναι αρχιμανδρίτης).
Στο νευροχειρουργικό τμήμα του Κρατικού Νοσοκομείου διέγνωσαν: «Κάταγμα αριστεράς κροταφικής, ωτορραγίαν αριστερά, ημιπληγίαν αριστερά, δυσκαμψίαν, διάστασιν πλαγίων κόλπων, κώμα και κολύμβησιν του μυελού του εγκεφάλου εις το αίμα». Επί 27 ημέρες βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση. Οι θεράποντες γιατροί δεν έδιναν ελπίδες ανάνηψης και θεραπείας και εύχονταν να φύγει από τη ζωή, παρά να μείνει «φυτό» ή ισοβίως παράλυτο. Στη μητέρα του παιδιού είπαν με τρόπο ότι επίκειται ο θάνατος. Εκείνη πήγε με σφιγμένη καρδιά στο σπίτι να ετοιμάσει τα εξόδια σάβανα. Όταν την είδε ο άλλος της γιος, ο Α., 12 χρονών, και κατάλαβε ότι τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά, τρέχει στη γιαγιά του και με μισθωμένο ταξί έσπευσαν στη Μονή του οσίου Παταπίου, οπού έρχονταν από μικρά παιδιά. Προσκύνησαν το ιερό Λείψανο του, πήραν μαζί τους λίγο βαμβάκι με λάδι από την κανδήλα του και δυο κεριά από το Σπήλαιο και επέστρεψαν κατευθείαν στο Νοσοκομείο.
Είπαν στον πατέρα του παιδιού, ιερέα Σ.Μ. «Σταύρωσέ το και θα γίνει καλά, με τη βοήθεια του Αγίου». Όταν ο ιερέας πατέρας σταύρωσε με το λάδι του Οσίου τον ετοιμοθάνατο Φ., ω του θαύματος, σε λίγα λεπτά, μετά από 27 ημέρες κωματώδους κατάστασης, ο εννιάχρονος άνοιξε τα μάτια του και είπε: «Μπαμπά, πονάω.». Προς μεγάλη κατάπληξη γιατρών, νοσηλευτών, συγγενών, φίλων, άλλων νοσηλευομένων, σε 10 ημέρες ο μικρός Φ. βγήκε από το Νοσοκομείο υγιής. (Από ευγνωμοσύνη προς τον όσιο Πατάπιο, μετά την ολοκλήρωση των θεολογικών και μεταπτυχιακών σπουδών του, εισήλθε στις τάξεις του ιερού κλήρου. Σήμερα είναι αρχιμανδρίτης).
