Τύπος εορτής: Σταθερή.
Εορτάζει στις 12 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
Ο άγιος Σπυρίδων, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 12 Δεκεμβρίου, είναι ένας από τους πλέον δημοφιλείς τοπικούς Αγίους της Κύπρου, όπου αρκετές εκκλησίες είναι αφιερωμένες στη χάρη του, όπως και ένα μοναστήρι στο χωριό Τρεμετουσιά, το οποίο βρίσκεται από το καλοκαίρι του 1974, υπό τουρκική στρατιωτική κατοχή. Ιδιαίτερες εκδηλώσεις τιμής προς τον άγιο γίνονται επίσης στην Κέρκυρα και στον Πειραιά, όπου έχει ανακηρυχθεί από τους κατοίκους τους ως πολιούχος Άγιος.
Ο άγιος γεννήθηκε στο χωριό Άσσια γύρο στο 270 και σε νεαρή ηλικία νυμφεύτηκε και απέκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Αργότερα, όμως, υπηρέτησε ως Επίσκοπος Τριμυθούντος, από τις αρχές ως τα μέσα του 4ου αιώνα, οπότε και απεβίωσε. Αν και το όνομά του δεν συναντάται μεταξύ των υπογραφών εκείνων που συμμετείχαν στην Α' Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, το 325, εντούτοις είναι γνωστό ότι συμμετείχε σ΄αυτήν και, σύμφωνα με αρχαία παράδοση, θαυματούργησε σφίγγοντας στα χέρια του ένα κεραμίδι και διαχωρίζοντας το στα τρία στοιχεία που το είχαν σχηματίσει: χώμα, νερό, και φωτιά. Με τον τρόπο αυτό απέδειξε στον αιρετικό φιλόσοφο Άρειο ότι μπορούσε, κατά παρόμοιο τρόπο, να υπάρξει το ομοούσιο της Αγίας Τριάδας. Την ίδια περίοδο αποδίδεται και το δεύτερο θαύμα στον άγιο Σπυρίδωνα, αυτό της θεραπείας του αυτοκράτορα Κωνστάντιου, που πραγματοποιήθηκε στην Αντιόχεια, όπου ο άγιος μετέβη μαζί με τον μαθητή του άγιο Τριφύλλιο.
Το Λείψανο του αγίου παρέμεινε μετά τον θάνατό του άφθαρτο και διαφυλάχτηκε στην επισκοπική του έδρα, στην Τριμυθούντα. Κατά τον 7ο αιώνα, όμως, όταν άρχισαν οι αραβικές επιδρομές, το λείψανο μετεφέρθη στην Κωνσταντινούπολη από όπου κατέληξε τελικά, το 1456, μετά την άλωση της Πόλης, στην Κέρκυρα, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα.
Εορτάζει στις 12 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
Ο άγιος γεννήθηκε στο χωριό Άσσια γύρο στο 270 και σε νεαρή ηλικία νυμφεύτηκε και απέκτησε μια κόρη, την Ειρήνη. Αργότερα, όμως, υπηρέτησε ως Επίσκοπος Τριμυθούντος, από τις αρχές ως τα μέσα του 4ου αιώνα, οπότε και απεβίωσε. Αν και το όνομά του δεν συναντάται μεταξύ των υπογραφών εκείνων που συμμετείχαν στην Α' Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, το 325, εντούτοις είναι γνωστό ότι συμμετείχε σ΄αυτήν και, σύμφωνα με αρχαία παράδοση, θαυματούργησε σφίγγοντας στα χέρια του ένα κεραμίδι και διαχωρίζοντας το στα τρία στοιχεία που το είχαν σχηματίσει: χώμα, νερό, και φωτιά. Με τον τρόπο αυτό απέδειξε στον αιρετικό φιλόσοφο Άρειο ότι μπορούσε, κατά παρόμοιο τρόπο, να υπάρξει το ομοούσιο της Αγίας Τριάδας. Την ίδια περίοδο αποδίδεται και το δεύτερο θαύμα στον άγιο Σπυρίδωνα, αυτό της θεραπείας του αυτοκράτορα Κωνστάντιου, που πραγματοποιήθηκε στην Αντιόχεια, όπου ο άγιος μετέβη μαζί με τον μαθητή του άγιο Τριφύλλιο.
Το Λείψανο του αγίου παρέμεινε μετά τον θάνατό του άφθαρτο και διαφυλάχτηκε στην επισκοπική του έδρα, στην Τριμυθούντα. Κατά τον 7ο αιώνα, όμως, όταν άρχισαν οι αραβικές επιδρομές, το λείψανο μετεφέρθη στην Κωνσταντινούπολη από όπου κατέληξε τελικά, το 1456, μετά την άλωση της Πόλης, στην Κέρκυρα, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα.
Απολυτίκιον
Ήχος α’. Τού λίθου σφραγισθέντος.
Της Συνόδου της πρώτης ανεδείχθης υπέρμαχος, και θαυματουργός θεοφόρε, Σπυρίδων Πατήρ ημών· διό νεκρά συ εν τάφω προσφωνείς, και όφιν εις χρυσούν μετέβαλες· και εν τω μέλπειν τας αγίας σου ευχάς, Αγγέλους έσχες συλλειτουργούντάς σοι Ιερώτατε. Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ· δόξα τω σε στεφανώσαντι· δόξα τω ενεργούντι διά σού, πάσιν ιάματα.
Κοντάκιον
Ήχος β’. Τα άνω ζητών.
Τω πόθω Χριστού τρωθείς, Ιερώτατε, τον νούν πτερωθείς, τη αίγλη του Πνεύματος, πρακτική θεωρία, την πράξιν εύρες θεόπνευστε, θυσιαστήριον θείον γενόμενος, αιτούμενος πάσι θείαν έλλαμψιν.
Κάθισμα
Ήχος πλ. δ’. Την Σοφίαν και Λόγον.
Εκ ποιμνίων προβάτων την του Χριστού, Εκκλησίαν ποιμαίνειν προχειρισθείς, ποιμήν θεοπρόβλητος, συ Σπυρίδων ανέλαμψας, κακοδοξίας λύκους, ελάσας τοις λόγοις σου, εν ευσεβείας πόα, αυτήν εκτρεφόμενος· όθεν αναμέσον, θεοφόρων Πατέρων, την πίστιν ετράνωσας, τη σοφία του Πνεύματος, Ιεράρχα μακάριε· Πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, των πταισμάτων άφεσιν δωρήσασθαι, τοις εορτάζουσι πόθω, την αγίαν μνήμην σου.
Ο Οίκος
Τον εκ κοιλίας ηγιασμένον Ιεράρχην Κυρίου, ανευφημήσωμεν νυν Σπυρίδωνα, τον της χάριτος πλάκας δεξάμενον θείας δόξης, και εν θαύμασι περιβόητον πάσι, και ως θερμόν και αυτόπτην της θείας ελλάμψεως, ως των πενήτων προστάτην, και των αμαρτανόντων ψυχαγωγόν· ούτος γαρ θύων τω βήματι του Χριστού, Ιεράρχης πιστός αναδέδεικται, αιτούμενος πάσι θείαν έλλαμψιν.
Μεγαλυνάριον
Χαίροις των θαυμάτων ο ποταμός· Χαίροις ασθενούντων, και πασχόντων ο ιατρός· Χαίροις των λογίων του Πνεύματος ο σπόρος, Σπυρίδων Τριμυθούντος, ποιμήν τρισόλβιε.
Έτερον Μεγαλυνάριον
Χαίροις Τριμυθούντος η καλλονή, Χαίροις ασθενούντων, και πασχόντων ο ιατρός, Χαίροις των Πατέρων, ωράισμα και κλέος, Τρισόλβιε Σπυρίδων, σε μεγαλύνομεν.
Πηγή: /nostoc
