Πρόσεχε μη τυχόν τώρα, αποστρεφόμενος το νερό, επιθυμήσεις ύστερα μια σταγόνα, όπως και ο πλούσιος (Λουκ. 16, 24). Κανείς δεν μέθυσε από το νερό. Κανενός δεν πόνεσε το κεφάλι διότι βαρύνθηκε από το νερό. Κανείς δεν χρειάσθηκε ξένα πόδια πίνοντας νερό. Κανενός τα πόδια δεν δέθηκαν, κανενός τα χέρια δεν δεν αχρηστεύθηκαν, ποτιζόμενα με νερό. Διότι η ελαττωματική πέψη, που ακολουθεί αναγκαστικά στους ζώντες με τρυφηλότητα, αυτή φέρνει τα φοβερά νοσήματα στα σώματα.
Το χρώμα του νηστεύοντος σεμνό, δεν κοκκινίζει αδιάντροπα, αλλά είναι στολισμένο με την σώφρονα χλωμάδα, οφθαλμός πράος, βάδισμα σεμνοπρεπές, πρόσωπο σοβαρό που δεν ασχημίζει με το ακόλαστο γέλιο, λόγια μετρημένα, καρδιά καθαρή. Θυμήσου τους αγίους όλων των αιώνων, "για τους οποίους δεν ήταν άξιος ο κόσμος" που γύριζαν "φορώντας δέρματα προβάτων και δέρματα γιδιών, έχοντας στερήσεις, θλίψεις, κακουχίες" (Εβρ. 11, 37-38). Εκείνων να θυμάσαι την διαγωγή, εάν ακριβώς επιζητείς να είσαι με το μέρος τους.
Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου
Περί Νηστείας - Λόγος Α'
