Από τον Αναστάντα Κύριο έπαιρναν δύναμη οι αδύνατες γυναίκες και αποδείχθηκαν "των ανδρών ανδρειότερες" και παρά την επίσημη ανακοίνωση των Αρχών ότι "οι μαθηταί έκλεψαν αυτόν" των φρουρών "κοιμωμένων" (Ματθ. κη '13), εκείνες βεβαίωναν: "εωράκαμεν τον Κύριον".
Μας ρωτούν λοιπόν:
Είσθε ενωμένοι με τον Αναστάντα Κύριο, με την αδιάσπαστη ενότητα της "κατ' επίγνωσιν" μυστηριακής ζωής; Μόνον έτσι αποκτάτε δύναμη ευεργετική ικανή να παραμερίζει εμπόδια και ν'ανοίγει δρόμους στα αδιέξοδα. Η αφοσίωση και η εμπιστοσύνη στον Αναστάντα, είναι το ισχυρότερο κίνητρο για να προχωρείτε σωστά στον πνευματικό σας δρόμο; Άν εμείς καταβάλλουμε τον κόπο, το θάρρος, την αποφασιστικότητα, την αυταπάρνηση, Εκείνος θα παραμερίσει από το δρόμο μας, ό,τι η ανθρώπινη προσπάθεια αδυνατεί να αντιμετωπίσει. Ακολουθείτε τον Αναστημένο Σωτήρα μας, με βήμα σταθερό, με φρόνημα ανδρείο, με ακαμψία μπροστά στα εμπόδια; Τον ακολουθείτε και όταν τα πράγματα εξελίσσονται ομαλά και όταν οι ταφόπετρες των δυσκολιών φράσσουν τον δρόμο σας; Προχωρείτε, αντιδρώντας στη ραθυμία, στη δειλία, την υποβαθμισμένη εσωτερική σας διάθεση; Γιατί πολλές φορές, χωρίς τεράστιοι ογκόλιθοι να φράσσουν την πύλη του Ιερού Ναού ή το δρόμο μας για κάποιο άλλο ιερό καθήκον, αποφεύγουμε, σήμερα τον εκκλησιασμό, αύριο το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως, την επόμενη μια πράξη αγάπης, την ομολογία του χριστιανικού μας "πιστεύω". Γιατί; Γιατί δεν "βιάζομεν εαυτούς".
Προσέχετε, να μην αφήνετε να σβήνει η ελπίδα σας στον Αναστάντα, καθώς οι άλλοι ή τα ίδια τα γεγονότα, σας προσφέρουν απογοητεύσεις; Εύκολα, τότε, ατονεί η δύναμη σας, αφού μειώνεται η εμπιστοσύνη σας. Όταν, όμως, μένει άσβηστη η ελπίδα μας στον Αναστάντα Κύριο, οδηγούμεθα από το χώρο των αδιεξόδων στο "ξέφωτο" της ελπίδας, που ξέρει να αντιμετωπίζει όλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια.
Αγωνίζεσθε, "αφορώντες εις τον της πίστεως Αρχηγόν και τελειωτήν Ιησούν", (Εβρ. ιβ',2), προσβλέποντες σ'Αυτόν, δηλ. εμπνεόμενοι από το ανεπανάληπτο παράδειγμα Του; (Ξαναδιαβάζουμε τη σχετική παράγραφο του άρθρου: "Και όμως ο λίθος αυτός ο μέγας... δύναμη των πιστών"). Ερωτήματα, που μπορούν να ελέγξουν τη γνησιότητα της αγάπης και της πίστεως μας στον Αναστημένο Ιησού.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Κύριε, ζούμε σε μια κοινωνία, που κινείται στο σύνολο της, μέσα στο ψέμα, την υποκρισία, τη σκοπιμότητα και εύκολα μπορεί να παρασυρθούμε στα θολά νερά της. Πολλές φορές το "ελθέτω η βασιλεία Σου" μας φαίνεται αίτημα και αγώνας για μια χαμένη υπόθεση. Συγχώρησε μας, Κύριε,την ηττοπάθεια αυτή.
Από την ανθρώπινη πλευρά δεν περιμέναμε κανένα φως, καμιά δύναμη. Μόνο με τη δύναμη Σου, Αναστημένε μας Λυτρωτή, "ουκ αδυνατίσει παν ρήμα".
Είναι μια πραγματικότητα, που την έζησαν οι Μυροφόρες και μαζί τους αναρίθμητα πλήθη αφοσιωμένων πιστών και αγίων Σου. Ανάμεσα σ'αυτούς, κάνε Κύριε, ν'ανήκουμε κι εμείς, οι σημερινοί πιστοί Σου.
Αμήν.
