Μεγάλους πνευματικούς αγώνες έκανε ο Γέροντας Άνθιμος προκειμένου να νικήσει το διάβολο...
Δεν καμπτόταν ο Γέροντας από τις επιθέσεις του διαβόλου, αλλά αντίθετα πλήθαινε τους αγώνες του. Τον διεφύλαττε πάντοτε και η χάρη της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας της Βοηθείας, που φύλαγε στο ταπεινό του κελί και από την οποία άκουσε κάποτε φωνή γλυκύτατη να λέει: "φύγετε, θηρία, από το καλογεράκι μου". Και από τότε σταμάτησε να τον ενοχλεί ο δαίμονας.
Μία άλλη φορά ζήτησε από τον πνευματικό του πατέρα άδεια να αγρυπνήσει όσο μπορέσει. Και έμεινε άυπνος 19 ημερονύκτια. Κατά το διάστημα αυτό έτρωγε κάθε δύο ημέρες λίγο ψωμί και έπινε μόνο νερό. Έπειτα ήρθε σε θεϊκή έκσταση και ηρπάγη στον ουρανό το πνεύμα του και άκουσε μελωδίες αγίων αγγέλων. Το σώμα του το έβλεπε ριγμένο κάτω στη γή. Κατόπι ήρθε πάλι στον εαυτό του και δεν έλεγε τίποτε άλλο παρά το "Κύριε, ελέησον". Έπειτα από τα 19 ημερονύκτια νύσταξε και πείνασε.
Έξω από το κελί του ήταν μία γέρικη ελιά, πολύ μεγάλη που είχε βαθύ κορύφωμα. Εκεί ο νεαρός ασκητής έβρισκε τον κατάλληλο τόπο για προσευχή, μέσα στη βαθιά γαλήνη και ηρεμία, ιδίως τις καλοκαιρινές νύχτες. Η προσευχή του ήταν πραγματική συνομιλία με τον Θεό και μεταφορά στους ουρανούς!.
ΙΕΡΟΙ ΠΟΘΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ
