Ο Γέροντας Πορφύριος, ως νέος μοναχός, επιδόθηκε με ζήλο σε μεγάλη άσκηση...
Περπατούσε ξυπόλητος στα χιόνια και τα κακοτράχαλα μονοπάτια, κοιμόταν στο πάτωμα με μία κουβέρτα και ανοιχτό πάντα το παράθυρο, έκανε πολλές μετάνοιες, ασχολούνταν με την ξυλογλυπτική, με τη μεταφορά ξύλων, με την ανεύρεση σαλιγκαριών και με το κουβάλημα στην πλάτη του χώματος για το μικρό κήπο της καλύβης. Πρόσεχε ακόμη τα αναγνώσματα και τα τροπάρια των ιερών ακολουθιών, προσπαθώντας να τα αποστηθίσει.
Μεγάλη επίσης ήταν η υποταγή του στον Γέροντα, ο οποίος του διοχέτευε τα ιερά βιώματά του και του μεγάλωνε το ζήλο για τη μοναχική ζωή.
ΙΕΡΟΙ ΠΟΘΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ
