Ο Γέροντας Δανιήλ είχε ελευθερώσει πολλούς ανθρώπους, λαϊκούς και μοναχούς, από την πλάνη...
Ο άνθρωπος αυτός είχε ανακατέψει τη χριστιανική πίστη με τον πνευματισμό και την πλάνη. Πίστευε πώς μπορούσε να κάνει καταπληκτικά θαύματα. Και όλος ο κόσμος είχε να συζητεί για το πρόσωπό του. Το πονηρό πνεύμα του παρουσιαζόταν με τη μορφή του Αγίου Σπυρίδωνα και τον προέτρεπε, εκτός των άλλων, να κρατά στην προσευχή του αναμμένη λαμπάδα και όταν η λαμπάδα τελείωνε και άρχιζε να καίει το χέρι του, να μήν τη σβήνει, αλλά να κάνει υπομονή, διότι πρόκειται για μαρτύριο. Του έλεγε ακόμη το πονηρό πνεύμα να μην κοινωνεί στην Εκκλησία, αλλά να γλύφει την ύλη που έτρεχε από το κάψιμο του χεριού του, διότι αυτή ισοδυναμούσε με θεία μετάληψη. Ακόμη με τη βοήθεια του πονηρού πνεύματος έκανε και διάφορα θαύματα.
Όταν τελικά αχρηστεύτηκαν τα χέρια του από τα εγκαύματα, αναζήτησε κάποιον για να τον σώσει. Έφτασε μέχρι τα Κατουνάκια, όπου ο Γέροντας Δανιήλ τον βοήθησε στο να μπορεί να διακρίνει τα θαύματα του Θεού από τα θαύματα του διαβόλου και έτσι τον απάλλαξε από την κυριαρχία του σατανά".
ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΛΑΝΕΣ
