Όταν ο Γέροντας Δανιήλ ήταν στο μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος...
Όταν ο Γέροντας Δανιήλ ήταν στο μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος, είχε παρατηρήσει ότι κάποιος μοναχός που ασκήτευε σ' ένα κάθισμα έξω από το μοναστήρι, παρίστανε το μεγάλο ασκητή.
Έκανε μακρές νηστείες, φορούσε άθλια ρούχα, γύριζε ξυπόλητος ακόμη και το χειμώνα και έκανε 3.000 μετάνοιες την ημέρα, ενώ ο κανονισμός προέβλεπε 300. Οι άλλοι μοναχοί τον θαύμαζαν. Ο Γέροντας όμως με το διορατικό του βλέμμα, διέκρινε ότι στον ασκητή αυτόν υπήρχε μία κατάσταση που δεν ήταν θεάρεστη. Διαπίστωσε ακόμη ότι στην πόρτα της καλύβης του υπήρχε κάποιο άνοιγμα, το οποίο επέτρεπε στους διαβάτες να βλέπουν μέσα, για να τον επαινούν στη συνέχεια ως μεγάλο ασκητή. Ο Γέροντας ενήμερωσε σχετικά τον ηγούμενο, ο οποίος τον επεσκέφθηκε και αφού του ζήτησε να τον ενημερώσει, του επέβαλε κανόνα να κάνει μόνο 50 μετάνοιες. Σε λίγο ο ασκητής έκανε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών και άρχισε να ζεί με κοσμικό τρόπο.
Διαπίστωσαν τότε όλοι ότι η υπέρμετρη άσκηση του οφειλόταν στο πνεύμα της υπερηφάνειας που κατοικούσε στην ψυχή του.
Έκανε μακρές νηστείες, φορούσε άθλια ρούχα, γύριζε ξυπόλητος ακόμη και το χειμώνα και έκανε 3.000 μετάνοιες την ημέρα, ενώ ο κανονισμός προέβλεπε 300. Οι άλλοι μοναχοί τον θαύμαζαν. Ο Γέροντας όμως με το διορατικό του βλέμμα, διέκρινε ότι στον ασκητή αυτόν υπήρχε μία κατάσταση που δεν ήταν θεάρεστη. Διαπίστωσε ακόμη ότι στην πόρτα της καλύβης του υπήρχε κάποιο άνοιγμα, το οποίο επέτρεπε στους διαβάτες να βλέπουν μέσα, για να τον επαινούν στη συνέχεια ως μεγάλο ασκητή. Ο Γέροντας ενήμερωσε σχετικά τον ηγούμενο, ο οποίος τον επεσκέφθηκε και αφού του ζήτησε να τον ενημερώσει, του επέβαλε κανόνα να κάνει μόνο 50 μετάνοιες. Σε λίγο ο ασκητής έκανε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών και άρχισε να ζεί με κοσμικό τρόπο.
Διαπίστωσαν τότε όλοι ότι η υπέρμετρη άσκηση του οφειλόταν στο πνεύμα της υπερηφάνειας που κατοικούσε στην ψυχή του.
ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΛΑΝΕΣ
