Ο άνθρωπος που δεν κοιτάζει και στο μέλλον παρά μονάχα στο παρόν, δεν είναι σοφός και θα αντιμετωπίσει προβλήματα αξεπέραστα... Θα ρθει κάποια στιγμή που θα μετανοήσει πικρά για τη στάση του αυτή.
-Ξέρεις να παίζεις κανένα όργανο;
-Όχι απάντησε αυτός. Δε μου χρειάστηκε ποτέ.
-Κοίταξε, του λέει πάλι ο γιατρός. Σε λίγους μήνες, το πολύ έξι, θα τυφλωθείς τελείως. Γι' αυτό, φρόντισε στο διάστημα αυτό να μάθεις κανένα όργανο να παίζεις, σαν τυφλός, για να βγάζεις το ψωμί σου.
Έτσι και έγινε. Ο άνθρωπος αυτός, τυφλός τώρα, κάθεται σε μια γωνιά και ψευτοπαίζει κάποιο βιολί και βγάζει το ψωμί του.
Και το ερώτημα είναι... Κάποια μέρα, αργά ή γρήγορα, θα φύγουμε από τον κόσμο τούτο και θα βρεθούμε μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μας και θα λογοδοτήσουμε, θέλοντας και μη, τι κάναμε εδώ κάτω στον κόσμο.
Τι στάση κρατήσαμε:
Πρέπει να το σκεφθούμε και να αντιμετωπίσουμε το μέλλον...
- Ήτανε κάποιος, που περνούσε αρκετά καλά, μα ένιωσε μια ενόχληση στο μάτι του. Πήγε σε κάποιο γιατρό, οφθαλμίατρο, που αφού τον εξέτασε καλά του λέει:
-Ξέρεις να παίζεις κανένα όργανο;-Όχι απάντησε αυτός. Δε μου χρειάστηκε ποτέ.
-Κοίταξε, του λέει πάλι ο γιατρός. Σε λίγους μήνες, το πολύ έξι, θα τυφλωθείς τελείως. Γι' αυτό, φρόντισε στο διάστημα αυτό να μάθεις κανένα όργανο να παίζεις, σαν τυφλός, για να βγάζεις το ψωμί σου.
Έτσι και έγινε. Ο άνθρωπος αυτός, τυφλός τώρα, κάθεται σε μια γωνιά και ψευτοπαίζει κάποιο βιολί και βγάζει το ψωμί του.
Και το ερώτημα είναι... Κάποια μέρα, αργά ή γρήγορα, θα φύγουμε από τον κόσμο τούτο και θα βρεθούμε μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μας και θα λογοδοτήσουμε, θέλοντας και μη, τι κάναμε εδώ κάτω στον κόσμο.
Τι στάση κρατήσαμε:
- Απέναντι στην αγάπη Του.
- Απέναντι στην αγιότητά Του.
- Τι κάναμε απέναντι στο έλεος Του;
- Αγνοήσαμε μήπως το μέλλον;
Πρέπει να το σκεφθούμε και να αντιμετωπίσουμε το μέλλον...
