Λόγοι περί των κακών λογισμών | Πατερικές Διδαχές

Ο άγιος Νικόδημος μιλώντας για την φύλαξη του νού γράφει: «Η ψυχή η έξωθεν από των αισθητών πραγμάτων βλάπτεται και καταβυθίζεται, η έσωθεν από των κακών λογισμών και των παθών των εν τη καρδία ευρισκομένων. Διά τούτο είναι χρεία να προσέχη ο άνθρωπος και να φυλάττη τόσον τας αισθήσεις του από των ηδονικών και βλαπτόντων αντικειμένων, όσον και την καρδίαν του από των πονηρών λογισμών και των παθών». (1)

Ο όσιος Θεόδωρος Φωτικής στα 100 ψυχωφελή κεφάλαια σημειώνει: «Εκείνος που έχει φίδι μέσα στο κόρφο του κι εκείνος που έχει λογισμό πονηρό μέσα στη καρδία του, θα πεθάνουν. Ο πρώτος από το φαρμακερό δάγκωμα του φιδιού κι ο δεύτερος από θανατηφόρο φαρμάκι που έβαλε στην ψυχή του. Γι᾽ αυτό να σκοτώνουμε γρήγορα τα γεννήματα των εχιδνών και να μη κυοφορούμε πονηρούς λογισμούς μέσα στην καρδιά μας, για να μη πονέσουμε πικρά. Η καθαρή ψυχή εύλογα μπορεί να ονομαστεί σκεύος εκλογής και κλεισμένος κήπος και σφραγισμένη πηγή και θρόνος της αισθήσεως. Η ψυχή που μολύνεται με ακάθαρτες σκέψεις είναι γεμάτη από βρωμερή λάσπη. Έχω ακούσει από πεπειραμένους και πρακτικούς γέροντες ότι οι πονηροί λογισμοί γεννιούνται στην ψυχή από τον στολισμό των ενδυμάτων, το χορτασμό της κοιλίας και τις βλαβερές συναναστροφές». (2)

Ο όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκι, όταν δίδασκε τον τρόπο που θα πρέπει να ακολουθούμε, για να πολεμάμε τους δαίμονες έγραφε: «Οι δαίμονες μας σπρώχνουν στα πάθη. Αυτοί μας εξαναγκάζουν να πέφτομε στην κάθε αμαρτία. Καί έτσι μπλέκομε στα δίκτυά τους. Δίκτυα του διαβόλου ονομάζω τις κακές μας επιθυμίες και τους ρυπαρούς λογισμούς, που μας δένουν με τα πάθη και μας κάνουν και πέφτομε στην κάθε αμαρτία. Θα μπορούσαμε να ειπούμε ότι οι κακές επιθυμίες και οι ρυπαροί λογισμοί είναι για τους δαίμονες και τα πάθη τα πορτοπαράθυρα, από τα οποία μπαίνουν μέσα μας και μας κλέβουν τον πνευματικό μας θησαυρό. Όταν έλθουν στην πόρτα της ψυχής μας χτυπάνε ελαφρά, στα κρυφά σαν κλέφτες. Καί μας ρίχνουν ένα λογισμό και κοιτάζουν να ιδούν, εάν υπάρχει ή όχι θυρωρός; Θα γίνει δεκτός ο λογισμός ή όχι; Αν γίνει, αρχίζουν αμέσως να καλλιεργούν το πάθος, να μας σπρώχνουν σε αυτό και να κλέβουν τον πνευματικό μας θησαυρό. Αν όμως εύρουν θυρωρό, αν δηλαδή κάποιος ελέγχει και διώχνει τους λογισμούς του, τότε δεν μπορούν να κάνουν τίποτε». (3)

Ο στάρετς Ανατόλιος της Όπτινα έλεγε για τους λογισμούς: «Αν σε έχουν κατακλύσει οι πονηροί λογισμοί μη απελπισθείς. Τρέξε αμέσως στο καθαρό νερό της μετανοίας και της αυτομεμψίας και ο εύσπλαχνος Κύριος θα σε συγχωρέσει». Ο δε Μακάριος προσέθετε: «Μη σε πιάνει απελπισία όταν μαίνεται ο πόλεμος των λογισμών, που σού προκαλεί ο αόρατος εχθρός της ψυχής μας. Ακόμα και χίλια τραύματα αν δεχτείς σε μία μέρα μη αποκάμεις, μη σταματάς τον πόλεμο, μόνο φρόντισε να απαρνηθείς το θέλημα και την γνώμη σου. Ο Θεός είναι αγαθός και εύσπλαχνος, δεν επιτρέπει να δοκιμαστείς πάνω από τις δυνάμεις σου, αλλά όσο χρειάζεται, για να ωφεληθείς. Εσύ κάνε το καθήκον σου, δηλαδή λογάριαζε τον εαυτό σου χειρότερο από όλους». (4)

Ο όσιος Νείλος του Σόρσκυ σε λόγο του στα Άπαντα σχετικά με τους λογισμούς γράφει «Εναντίον πάντων των κακών λογισμών πρέπει να επικαλούμεθα τον Θεόν εις βοήθειαν, επειδή δεν έχομεν πάντοτε την δύναμιν να εναντιωθώμεν εις τους πονηρούς λογισμούς. Μάλιστα μία προσευχή λέει: «Τον διεσκορπισμένον μου νούν συνάγαγε, Κύριε, και την χερσωθείσαν μου καρδίαν καθάρισον, ως τω Πέτρω δος μοι μετάνοιαν, ως τω τελώνη στεναγμόν, ως τη πόρνη δάκρυα, ίνα κραυγάζω σοι, βοήθει μοι, εκ των ρυπαρών λογισμών ρύσαι με, ότι ως κύματα θαλάσσης επανέστησαν επ᾽ εμέ αι ανομίαι μου, ως σκάφος εν πελάγει χειμάζομαι υπό των λογισμών μου, αλλ᾽ εις εύδιον λιμένα οδήγησόν με, Κύριε, διά της μετανοίας και σώσον με. Σφοδρώς γαρ θλίβομαι διά την ασθένειαν του νοός μου, ως μη θέλων πάσχω την ακούσιον προς την αλήθειαν αλλοίωσιν. Διό κράζω σοι, Θεαρχική Τριάς αγία, βοήθειμοι, εν τη στάσει των αγαθών κατάταξόν μοι»». (5)

(1). Αγίου Νικοδήμου Συμβουλευτικό Εγχειρίδιο σελ. 161

(2). Φιλοκαλία τομ. Β΄ σελ. 17

(3). Αγίου Παισίου Βελιτσκόφσκι, Τα κρίνα του αγρού σελ. 144

(4). Ρωσική μικρή Κλίμακα σελ. 38 40

(5). Οσίου Νείλου Σόρσκυ, Άπαντα τα Ασκητικά, σελ. 195

Ορθόδοξος Τύπος αρ. φυλ. 1972, 19 Απριλίου 2013 

Πηγή: anavaseis.blogspot.gr