και χείρ Χριστός και πούς Χριστός εμού του παναθλίου,
και χείρ Χριστού και πούς Χριστού ο άθλιος εγώ δε.
Κινώ την χείρα, και Χριστός η χείρ μου έστιν.
Αμέριστον γαρ νόει μοι θεότητα την θείαν!
Κινώ τον πόδα και, ιδού, αστράπτει ως εκείνος˙
μη είπης, ότι βλασφημώ, αλλ᾿ απόδεξαι ταύτα
και τω Χριστώ προσκύνησον τοιούτόν σε ποιούντι!
Ει γαρ και συ θελήσειας, μέλος αυτού γενήση,
και ούτω μέλη άπαντα ενός ημών εκάστου
μέλη Χριστού γενήσονται, και Χριστός ημών μέλη,
και πάντα τα ασχήμονα ευσχήμονα ποιήσει
κάλλει θεότητος αυτά κατακοσμών και δόξη,
και γενησόμεθα ομού θεοί Θεώ συνόντες,
ασχημοσύνην σώματος όλως μη καθορώντες,
αλλ᾿ όλοι όλω σώματι Χριστώ ομοιωθέντες,
και μέλος έκαστον ημών όλος Χριστός υπάρξει.
Εις γαρ πολλά γινόμενος εις αμέριστος μένει,
μερίς εκάστη δε αυτός όλος Χριστός υπάρχει˙
πάντως ούν ούτως έγνωκας Χριστόν και δάκτυλόν μου
και βάλανον - ουκ έφριξας, ή συ και επησχύνθης;
Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου