Θαύμα του Αγίου Μηνά που έγινε τον καιρό της Γερμανικής Κατοχής, τον Απρίλιο του 1043, στο χωριό Βίλλια της Μεγαρίδος Αττικής.
—Είμαι φρουρός, για να ελέγχω τον δρόμο, κατά την διαταγήν του διοικητού μου!
Τότε ο έφιππος με βροντερή φωνή του είπε:
—Φύγε γρήγορα από το κονάκι μου!
Ύστερα κατέβηκε από το άλογο του, τον κτύπησε με το μαστίγιο του και τον διέταξε πάλι: —Να φύγεις αμέσως και να μη ξαναπλησιάσεις πια εδώ!
Ο Γερμανός στρατιώτης κατατρόμαξε κι έπεσε μπρούμυτα στο χώμα και όταν συνήλθε πήγε αμέσως στον διοικητή του και διηγήθηκε λεπτομερώς το παράδοξο γεγονός.
Εκείνος έστειλε την άλλη μέρα στο φυλάκιο αυτό κάποιον άλλο στρατιώτη, γιατί νόμισε ότι το γεγονός ήταν μια ψευδαίσθηση του φρουρού. Τα ίδια όμως συνέβησαν και πάλι στον δεύτερο φρουρό και τα ίδια σχεδόν διηγήθηκε κι αυτός στον διοικητή του για τον αυστηρό έφιππο, που μιλούσε γερμανικά και φαινόταν να έχει μεγάλη δύναμη και εξουσία.
Ανησύχησε ο Γερμανός Διοικητής και την τρίτη πια μέρα πήγε μαζί με τους δυο στρατιώτες του, για να κάνη επιτόπια έρευνα. Ο ναός του Αγίου ήταν κλειστός.
Κάλεσαν την νεωκόρισσα και άνοιξε την εκκλησιά.
—Να, αυτός είναι, αυτός είναι ο έφιππος, που μας κτύπησε και μας έδιωξε, είπαν συγκινημένοι οι δύο Γερμανοί στρατιώτες.
Τότε όλοι πείστηκαν ότι πρόκειται για θαύμα του Αγίου Μηνά και ο Διοικητής διέταξε να μη ξαναστείλουν Γερμανό φρουρό στην θέση αυτή και άφησε τον δρόμο ελεύθερο να πηγαίνουν οι χωριανοί στην Ντρεστάνη και στις εργασίες τους. Από τότε όσες φορές οι Βιλλιώτες κινδύνευαν από τους εξαγριωμένους κατακτητές, κατέφευγαν στον Άγιο Μηνά και εύρισκαν προστασία και σωτηρία.