Ενώ λοιπόν από την σφοδρότητα και την διάρκεια της αρρώστιας είχε φθάσει στις τελευταίες του στιγμές, ζήτησε να τον μεταφέρουν στον Ναό τού Προστάτου της πόλεως Αγίου Δημητρίου. Πραγματικά όταν τον μετέφεραν εκεί, ο Αθλοφόρος ταχύτατα, προς έκπληξη όλων, του χάρισε την υγεία.
Γεμάτος χαρά ο άρχοντας δοξολογούσε και ευχαριστούσε τον Θεό και τον Μεγαλομάρτυρα χρησιμοποιώντας τις ωραίες εκφράσεις της Γραφής: «Τις λαλήσει τάς δυναστείας του Κυρίου, ακουστάς ποιήσει πάσας τάς αινέσεις αυτού;» (Ψαλμ. ρε' 2). «Τις γάρ ως Κύριος ο Θεός ημών, ο εν υψηλοίς κάτοικων και τά ταπεινά εφορών εν τω ουρανώ και εν τη γη;» (Ψαλ. ριβ' 5).
Τέλος, ευχαριστούσε όχι μόνο για την θεραπεία, αλλά και για την αρρώστια, η οποία θεραπεύει τα πάθη της ψυχής και καθαρίζει τα αμαρτήματα οδηγώντας σε επίγνωση και μετάνοια. Θυμήθηκε τα λόγια του Ιώβ, του Δαυίδ και του Εζεκία για την ωφέλεια των θλίψεων και την δύναμη του Θεού, και έτσι, αφού δέχθηκε την επίσκεψη της Χάριτος, επέστρεψε υγιής στο σπίτι του.