Η πηγή των ευαγγελικών διδαγμάτων ανεωγμένους έχει τους ρύακας, και ει τις διψών πίνει εξ εκείνης της πηγής, και ζωοποιείται• ζωοποιείται δε κατά πνεύμα και τον νόμον των εντολών, ευφροσύνην υπέρ οίνον δεχόμενος. Ακόρεστος γαρ η γλυκύτης των πνευματικών λογίων• ου γαρ ευφραίνει κοιλίαν, αλλά καρδίαν, και λογισμούς ευσεβών εις φιλοθείαν άγει. Ήκουες γαρ αρτίως εν τω Ευαγγελίω του Βαπτιστού Ιωάννου βοώντος προς το συνελθόν πανταχόθεν και βαπτιζόμενον το των Ιουδαίων πλήθος• Εγώ μεν βαπτίζω υμάς εν ύδατι εις μετάνοιαν• ο δε οπίσω μου ερχόμενος ισχυρότερός μου εστίν. Ο οπίσω μου ερχόμενος• οπίσω, διά τον τόκον της γεννήσεως. Ο δε οπίσω μου ερχόμενος ισχυρότερός μου εστίν, ου ουκ ειμί ικανός τα υποδήματα βαστάσαι. Καί ποία υποδήματα βαστακτέα υπεφέρετο ο Κύριος, ότι έλεγεν, Ουκ ειμί ικανός τα υποδήματα βαστάσαι; Ενταύθα υποδήματα, τα της οικονομίας μυστήρια λέγει• υποδήματα γαρ η ενανθρώπησις του Κυρίου προσαγορεύεται...
Καί τούτου μάρτυς ο Κύριος διά του προφήτου κράζων• Επί την Ιδουμαίαν εκτενώ το υπόδημά μου. Διά τούτο και υποπόδιον ήκουσεν η του Κυρίου ενανθρώπησις, ως επί γης οφθείσα, και το τέρμα της γης καταλαβούσα. Όπερ και ο προφήτης εκ των εκατέρων την εμφάνειαν ποιούμενος εκέκραγεν• Υψούτε Κύριον τον Θεόν ημών, και προσκυνείτε τω υποποδίω των ποδών αυτού. Εγώ μεν βαπτίζω υμάς εν ύδατι εις μετάνοιαν• ο δε οπίσω μου ερχόμενος ισχυρότερός μου εστίν, ου ουκ ειμί ικανός τα υποδήματα βαστάσαι• αυτός υμάς βαπτίσει εν Πνεύματι αγίω και πυρί. Ου το πτύον εν χειρί αυτού• και τον μεν σίτον συνάξει εις την αποθήκην αυτού, το δε άχυρον κατακαύσει πυρί ασβέστω. Ταύτα του Ιωάννου παρεγγυώντος, και τον ισχυρότερον Κύριον σαλπίζοντος, οι υπ' αυτού βαπτιζόμενοι αντέβαινον τω Ιωάννη, λέγοντες• Έχεις ισχυρότερόν σού τινα, ω προφήτα; τι σεαυτόν συκοφαντείς; συ του μεγάλου Ζαχαρίου υιός, συ και ανθρώποις ποθητός, και θηρίοις φοβερός. Έχεις ισχυρότερόν σού τινα; τι αδολεσχείς; Ουκ έστι σού ισχυρότερος. Συ και κατ' επαγγελίαν ετέχθης, συ υπό Γαβριήλ εμηνύθης, συ εν τω θυσιαστηρίω εφανερώθης, συ την γλώτταν του γεννήσαντός σε δεθείσαν υπό του Γαβριήλ διέλυσας, συ Ιωάννης κέκλησαι, ο χάρις Θεού ερμηνεύεται.
Tι τοίνυν συκοφαντείς εαυτόν; Ουκ έχεις τον ισχυρότερόν σου. Ο δε Ιωάννης, ως δούλος υπέρ του Δεσπότου μαρτυρών, θεικήν αξίαν σφετερίσασθαι μη καταδεξάμενος, αντεβόα τοις αντιβαίνουσιν όχλοις λέγων• Υμείς, ο ουκ οίδατε, λέγετε• εγώ, ο οίδα, μαρτυρώ. Ισχυρότερός μου έρχεται. Εγώ δι' εκείνον, εκείνος ου δι' εμέ• εγώ εκ στείρας, εκείνος εκ παρθένου• εγώ στρατιώτης, εκείνος βασιλεύς• εγώ πρόδρομος, εκείνος ουράνιος• εγώ το Πνεύμα δεδανεισμένος, εκείνος ζωήν παρέχει πάσιν ανθρώποις• εγώ μετανοίας κήρυξ, εκείνος υιοθεσίας δοτήρ• εγώ βαπτίζω υμάς εν ύδατι, προκαθαίρων υμάς ως σκεύη ρερυπωμένα ταίς αμαρτίαις, εκείνος εμβαλεί το μύρον της χάριτος• Αυτός βαπτίσει υμάς εν Πνεύματι αγίω και πυρί, ου καυστικώ, αλλά αγιαστικώ. Εγώ νουθεσίας γλώτταν κινώ, εκείνος δικαιοκρισίας πτύον βαστάζων, και τους μεν δικαίους ώσπερ σίτον ωραίον εν τη αποθήκη των ουρανών ανενέγκει, τους δε αμαρτωλούς και μη μετανοήσαντας ως άχυρα τω ασβέστω πυρί παραδώσει. Ο δε οπίσω μου ερχόμενος ισχυρότερός μου εστίν. Εκείνον προσμείνατε, παρ' εκείνου το τέλειον δέξασθε βάπτισμα• εγώ λύχνος εν μέρει, εκείνος ήλιος πανταχού. Ο δε οπίσω μου ερχόμενος ισχυρότερός μου εστί.
Ταύτα του Ιωάννου παρεγγυώντος και παραπλήσια τούτων, οι υπ' αυτού βαπτισθέντες όχλοι προσέμενον αντιβάλλοντες προς αλλήλους, και λέγοντες• Καρτερήσωμεν και ίδωμεν την μέλλουσαν διαβαίνειν βασιλείαν η φαντασίαν• εφόρτωσεν ημών τας ακοάς Ιωάννης καταπληκτικοίς λόγοις• ισχυρότερον αυτού παραγενέσθαι λέγει, πτύον και πυρ και Πνεύμα φέροντα.
Εν τούτοις των όχλων καραδοκούντων κοσμικής βασιλείας παρουσίαν, ενί ο των όλων Δεσπότης και Θεός άνωθεν διαβαίνον, ιδέ και ο Κύριος τη όψει της ενανθρωπήσεως, μόνος, λιτός, μονοχίτων, ως εις των όλων ανθρώπων, επί τον Ιορδάνην φθάσας, προσέκλινε την κεφαλήν τω Ιωάννη, θέλων υπ' αυτού βαπτισθήναι.
Ταύτην τοίνυν την ταπεινήν θέαν της του Χριστού επιστασίας ο Βαπτιστής Ιωάννης παρά πολλήν προσδοκίαν θεασάμενος, ιλιγγίασεν, ηπόρησε, και εξεπλάγη• τόπος φυγής περιεβλέπετο, θέλων δραπετεύσαι• και ουχ ηύρησεν• αοράτος γαρ ην κρατούμενος και συνεχόμενος• εβόα προς τον κρατούντα Κύριον λέγων• Εγώ χρείαν έχω υπό σού βαπτισθήναι, και συ έρχη προς με; Τι ποιείς, Δέσποτα; τι προδίδως με τοις όχλοις εις θάνατον; Νυν ως ψευδολόγον. όχλοι λιθάσουσιν• εγώ μεγάλα περί σού εκήρυξα, και συ ως λιτός και ξένος παραγέγονας. Τι ποιείς, Δέσποτα; και άνω Υιός βασιλέως, και κάτω Υιός βασιλέως• και ουδαμώς σκήπτρον βασιλικόν; Δείξόν σου την αξίαν• τι μόνος και λιτός παραγέγονας; που σου το των αγγέλων στίφος; που το των αρχαγγέλων τάγμα; που σου η εξαπτέρυγος των Χερουβίμ λειτουργία; που το πτύον; που το πυρ; που σου το Πνεύμα το άγιον; Μωϋσήν εδόξασας, νεφέλην φωτεινήν παρέστησας, στύλον πυρός πορεύεσθαι αυτώ αρεσκεύασας, το πρόσωπον αυτού αγγελική δόξη περιήστραψας, τον δούλον εν τοσαύτη δόξη ημφίασας, και συ ο Δεσπότης εν ιδιωτικώ σχήματι παραγενόμενος την κεφαλήν μοι προσκλίνεις; Ανάνευσον, κεφαλή πάντων υπάρχεις• δείξον όπερ εις• έδειξας τα ταπεινά, δείξον και τα υψηλά• βάπτισον τους παρόντας, και προ πάντων εμέ. Τι βαπτίσαι θέλων;
Ο Ιορδάνης ου δέξεται• εγνώρισέ σε τον ποιητήν, ανέτρεψε τα ρείθρα εις τα οπίσω, ου προβαίνει εις τα έμπροσθεν, αρνείται την τάξιν. Τα στοιχεία γνωρίζουσι, καγώ μη γνωρίσω; Ει θέλεις βαπτισθήναι, εαυτόν βάπτισον. Ουκ εκτείνω τας χείρας• αρνούνται την σύνθεσιν, ναρκώσι, συστέλλονται• ο ουκ εδιδάχθησαν κρατείν, ουκ επιδέχονται. Εγώ χρείαν έχω υπό σού βαπτισθήναι, και συ έρχη προς με; Οίδά σε τις ει, και γινώσκεις ότι οίδά σε. Τι με κρύπτεις τον ειδότα σε; Εν τη νηδύι της μητρός μου υπάρχων κατεσφαλισμένος, και προ καιρού την έξοδον μη ευρίσκων, μόνον εθεασάμην σε φερόμενον υπό της παρά σού φερομένης• εγνώρισά σε, και τι λαλείν μη ευρίσκων, το της μητρός μου χρησάμενος στόμα, εβόησα δι' αυτής τα εμά λέγων• Πόθεν μοι τούτο, ίνα έλθη η μήτηρ του Κυρίου μου προς με; Εκεί ουκ εσφάλην, και ώδε ου γινώσκω; Εγώ χρείαν έχω υπό σού βαπτισθήναι, και συ έρχη προς με;
Ο δε Κύριος προς αυτόν, καθώς αρτίως ήκουες• Άφες άρτι• ούτω γαρ πρέπον εστίν ημίν πληρώσαι πάσαν δικαιοσύνην. Άφες άρτι• ουκ οίδας ο λέγεις• εγώ οίδα ο πραγματεύομαι. Την δόξαν της θεότητός μου ζητείς αποκαλυφθήναί σοι• ουκ έχει ο καιρός• πάντα καλά εν καιρώ αυτών. Συ αληθεύεις, αλλ' ου πιστεύη• άπιστον γαρ το των Ιουδαίων έθνος• ου γεννήματα εχιδνών αυτούς προσηγόρευσας; Πως ούν τούτοις ανακαλυφθήναί με θέλεις; Ου δέχονταί σου την περί εμού μαρτυρίαν• υπονοούσί σε διά το ύποπτον, ως είναι πρόδρομον• Άφες άρτι, μείζονα μαρτυρίαν δέξονται. Άφες άρτι• ούτω γαρ πρέπον εστίν ημίν πληρώσαι πάσαν δικαιοσύνην.
Ο δε Ιωάννης λέγει προς αυτόν• Πως, Δέσποτα;
Καί ο Κύριος προς αυτόν• Ώσπερ περιετμήθην, ίνα τον νόμον πληρώσω, βαπτίζομαι ίνα την χάριν κυρώσω. Εάν μέρος πληρώσω, και μέρος καταλείψω, κολοβόν καταλιμπάνω την οικονομίαν• δεί με πάντα πληρώσαι, ίνα μετά ταύτα γράψη Παύλος• Πλήρωμα νόμου Χριστός εις δικαιοσύνην παντί τω πιστεύοντι.
Άφες άρτι• ούτω γαρ πρέπον εστίν ημίν πληρώσαι πάσαν δικαιοσύνην. Άφες, Ιωάννη, την του ύδατος φύσιν αγιασθήναι• δεί με πάντα πληρώσαι. Ει μη εγώ υπό σού βαπτισθήναι, ου καταδέξεται βασιλεύς υπό ιερέως πτωχού βαπτισθήναι. Άφες άρτι, άφες άνωθεν τον Πατέρα επιβοήσαι, Ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, ίνα μη άρχωνται οι Ιουδαίοι λέγειν υιόν του τέκτονος, αλλά του επουρανίου Πατρός. Άφες άρτι• μη αντίβαινε τω Αδάμ• δεύτερος Αδάμ γέγονα, τον εκείνου ρύπον των πλημμελημάτων εκπλύναι θέλων• ει μη εγώ βαπτισθώ, πως εκείνος καθαρισθήσεται; Διά γαρ τούτο και τριάκοντα ετών βαπτίζομαι, τον εκείνου χρόνον εκδεχόμενος, ίνα τω εκείνου το εμόν κυρωθή. Άφες άρτι, ίνα πληρωθή το ρηθέν διά του προφήτου• Φωνή Κυρίου επί των υδάτων.
Καί ην ιδείν θεωρίαν φρικώδη.
Ήψατο μεν της κορυφής του Δεσπότου σύντρομος ο Ιωάννης• άνωθεν δε ουρανών ανοιχθέντων, κατεσκόπουν άγγελοι το γενόμενον• Πνεύματος δε χάρις εν είδει περιστεράς τη του Δεσπότου κεφαλή προσφοιτώσα, την του Ιωάννου δεξιάν παρωθείτο. Ειστήκει δε το πλήθος απορούμενον επί πλέον, και το, Τις εστιν ούτος; προς αλλήλους λαλούν. Είτα ως αποκρινάμενος τοις πλήθεσι, Τις εστιν ούτος; προς αλλήλους ζητούσιν, εβόησεν ο Πατήρ, λέγων• Ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ηυδόκησα• αυτού ακούετε. Βοά την εις τον Υιόν ο γεννήτωρ φιλοστοργίαν, ίνα μάθης την του Κτίστου περί τον κόσμον διάθεσιν, ότι τοιούτον υπέρ των τοιούτων δούλων Υιόν απέδωκεν, υπέρ μισουμένων τον ποθούμενον, υπέρ αμαρτωλών τον αναμάρτητον, υπέρ αδόξων τον ένδοξον.
Δοξάσωμεν ούν τον επιφανέντα Δεσπότην συν τω Πατρί, και τον Υιόν, και το άγιον Πνεύμα, νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου
Πηγή: /agiameteora.net
