Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος: Πρέπει να μακαρίζωμεν τους εν Κυρίω κοιμηθέντας
* ...Συμμερίζομαι και συμμετέχω της θλίψεώς σας· αλλά τί να κάμωμεν; εφ' όσον από την στενοχώριαν και τας θλίψεις ουδέν προκύπτει όφελος. Χρεία υπομονής, μεγαλοψυχίας, πίστεως και ελπίδος πρός τον Θεόν.
Εάν σκεφθώμεν καλώς και κατανοήσωμεν ότι ο μέν παρών βίος είναι πλήρης συμφορών και θλίψεων, πλήρης στεναγμών και πειρασμών, είναι κοιλάς του κλαυθμώνος, ο δέ μέλλων είναι κατάκαυσις των δεινών και συμφορών, είναι ανάπαυσις, παντοτεινή ευτυχία και χαρά διαρκής, ανέκφραστος, ανερμήνευτος και ακατανόητος διά τους εν Κυρίω κοιμηθέντας.
Πρέπει να μακαρίζωμεν τους τελευτήσαντας εν Κυρίω και απελθόντας από την πολυόδυνον αυτήν πρόσκαιρην ζωήν εις την αιώνιον, την μακαρίαν και ανώλεθρον. Δι' αυτό μή λυπείσαι διά τον θάνατον της αγαπητής σου συζύγου, διότι δεν απέθανε αλλά ζή. Εφ' όσον επίστευε εις τον αληθή Θεόν, εφ' όσον εξομολογήθη και μετέσχε των αχράντων Μυστηρίων και διά πολυχρονίου ασθενείας και άλλων πειρασμών ως χρυσός εν χωνευτηρίω εδοκιμάσθη, μετέβη εις την αληθή πατρίδα, την άνω Ιερουσαλήμ....
* Εχάρην διά την τελευτήν της ..............., διότι ανεχώρησε εφοδιασμένη με τα αναγκαία εφόδια του μακρυνού ταξιδίου· έφυγε από τους κινδύνους του κόσμου, τα σκάνδαλα, τους πειρασμούς, τας τρικυμίας και έφθασε εις τον ακύμαντον λιμένα του Παραδείσου.
Ο Κύριος να παραβλέψη, ως αγαθός και εύσπλαχνος, όσα εν γνώσει και αγνοία, εκουσίως και ακουσίως ήμαρτε ως άνθρωπος και αν;παύση εις τας σκηνάς των δικαίων· να δαφυλάξη δέ και πάντας ημάς ατρώτους των βελών του πονηρού και φθάσωμεν εις την άνω Ιερουσαλήμ, όπου το φως το ανέσπερον....
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ
