Ονειρεύτηκε πως περπατούσε σε κάποια παραλία με τον Κύριο. Πέρα στον ουρανό είδε να ξετυλίγονται σκηνές από τη ζωή του. Παρατήρησε πώς σε κάθε σκηνή υπήρχαν δύο ζευγάρια από ίχνη ποδιών στην άμμο. Το ένα ζευγάρι ήταν δικό του και το άλλο του Κυρίου.
Όταν ξετυλίχτηκε και η τελευταία σκηνή μπροστά του, κοίταξε πίσω τα ίχνη στην άμμο. Παρατήρησε πώς πολλές φορές στο μονοπάτι της ζωής του υπήρχε μόνο ένα ζευγάρι από ίχνη. Επίσης παρατήρησε πώς αυτό συνέβαινε στίς πιο δύσκολες και πιο κοπιαστικές στιγμές της ζωής μου.
Η ανακάλυψη αυτή τον ενόχλησε γι' αυτό και ρώτησε τον Κύριο σχετικά: "Κύριε, είπες πώς μόλις αποφασίσω να σε ακολουθήσω θα συνοδοιπορούσες μαζί μου σ' όλη τη διαδρομή. Όμως παρατήρησα πώς στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου υπάρχει μόνο ένα ζευγάρι ίχνη. Δεν καταλαβαίνω. Όταν σε χρειαζόμουν περισσότερο, εσύ με εγκατέλειπες".
Ο Κύριος απάντησε: "Ακριβό και πολυαγαπημένο μου παιδί, σ' αγαπώ και ποτέ δεν θα σε εγκατέλειπα! Στις δύσκολες στιγμές της δοκιμασίας σου, εκεί που βλέπεις μόνο ένα ζευγάρι ίχνη, εκεί είναι όταν σε σήκωνα στα χέρια μου".
