Κάποτε σε ένα χωριό ζούσε ένα πολύ σοφός γέροντας. Οι συγχωριανοί του τον εκτιμούσαν, τον εμπιστεύονταν και τον συμβουλεύονταν όποτε είχαν προβλήματα. Μια μέρα κάποιος από το χωριό πήγε στον γέροντα τρομερά ταραγμένος και του είπε. "Γέροντά μου, βοήθησέ με. Κάτι τρομερό μου συνέβη. Το βόδι μου ψόφησε και δεν έχω άλλο ζώο για να με βοηθήσει να δουλέψω το άροτρο στο χωράφι μου. Δεν είναι ότι χειρότερο θα μπορούσε να μου συμβεί;" Ο σοφός γέροντας απάντησε: "Ίσως ναι, ίσως όχι".
Ο χωρικός έφυγε και έτρεξε γρήγορα στους συγχωριανούς του και ανέφερε την απάντηση του γέροντα προσθέτοντας ότι σίγουρα θα τρελάθηκε.
Την επόμενη όμως ένα γεροδεμένο πουλάρι θεάθηκε κοντά στο κτήμα του αγρότη. Αυτός κατάφερε να το πιάσει και έτσι αντικατέστησε το βόδι που του είχε ψοφήσει. Το όργωμα με το άλογο ήταν πολύ καλύτερο απ' ότι με το βόδι που είχε. Κατενθουσιασμένος ο χωρικός πήγε γρήγορα πίσω στον σοφό γέροντα και του ζήτησε συγγνώμη για τα αρνητικά σχόλια που έκανε εις βάρος του. "Είχες δίκιο γέροντά μου, το ότι ψόφησε το βόδι μου, δεν ήταν ότι χειρότερο θα μπορούσε να μου συμβεί. Ήταν μια μεταμφιεσμένη ευλογία!". Ο γέροντας απάντησε: "Ίσως ναι, ίσως όχι".
Άλλη μια φορά ο χωρικός προβληματίστηκε. Δεν ήξερε τι έμελε να του συμβεί. Λίγες μέρες αργότερα ενώ ο γιός του καβαλίκευσε πάνω στο άλογο, εκείνο αφήνιασε και τον έριξε κάτω με αποτέλεσμα να σπάσει το πόδι του. Έτσι δεν θα μπορούσε να βοηθήσει τον πατέρα του στην συγκομιδή.
Ξαναπάει στον γέροντα και τον ρωτάει. "Πως ήξερες ότι πιάνοντας και χρησιμοποιώντας το άλογο στην δουλειά μου δεν θα ήταν για καλό; Πάλι είχες δίκιο. Αυτή τη φορά πρέπει να συμφωνήσεις πως τώρα μου συνέβη ότι το χειρότερο. Αλλά όπως και πριν ο γέροντας απάντησε: "Ίσως ναι, ίσως όχι!"
Δεν πέρασαν λίγες μέρες και μια ίλη ιππικού κατέφτασε στο χωριό για να πάρει στρατιώτες διότι είχε ξεσπάσει πόλεμος στη χώρα. Ο γιος του χωρικού ήταν ο μόνος νέος άντρας που δεν πήγε. Αυτός θα ζούσε ενώ οι άλλοι σίγουρα θα πέθαιναν.
Αυτήν την ιστορία την διάβασα σ' ένα βιβλίο. Είναι ένα μικρό δίδαγμα για να μην δραματοποιούμε τα γεγονότα και φτιάχνουμε σενάρια στο νου μας ότι θα μας συμβούν τα χειρότερα. Πολλές φορές στενοχωριόμαστε και αγωνιούμε για μια κατάσταση που τελικά δεν συμβαίνει και δεν επαληθεύονται οι φόβοι μας. Και όπως λέγεται, "όταν μια πόρτα κλείνει, ανοίγει ένα παράθυρο". Έτσι λοιπόν ας θυμόμαστε το "Ίσως ναι, ίσως όχι" του σοφού γέροντα σε κάθε δυσκολία της ζωής μας.
Από το διαδίκτυο
ΚΑΙΡΥ ΣΜΥΡΝΙΟΥ
ΚΑΙΡΥ ΣΜΥΡΝΙΟΥ
