Όμως, κι αυτή είναι άνθρωπος και την καταβάλει ο κόπος. Την στεναχωρεί η δυσκολία. Την πικραίνει η κακοκεφαλιά. Την αρρωσταίνει η αρρώστια μας. Την φαρμακώνει ο θάνατος παιδιού της.
Γι' αυτήν την ωραία ύπαρξη, την ιδανική, την αιμοδότρα της ζωής και της αγάπης, γι' αυτή σε παρακαλώ. Πρόσθεσε δυνάμεις στη δύναμή της. Φωτισμό στα παιδιά της. Χάρη στα εγγόνια της.
Ευλόγησε, Θεέ μου, τη μάνα, τη δική μου, των άλλων, τη μαύρη, την ερυθρόδερμη, την κινέζα, τη χωριάτισσα, της πόλης, την αγράμματη, την γραμματισμένη, όλες τις μάνες, και δός τες πλούσια τη χάρη σου και όλα τα καλά.
Και σε μένα αύξησε την εκτίμηση, την υπόληψη, το σεβασμό, την αγάπη, την κατανόηση, την υπακοή, τη συμπαράσταση, τη συνεργασία, τις ευχαριστίες, την ευγνωμοσύνη για την μητέρα.
Για τη μητέρα σε παρακαλώ, τούτη την ώρα. Την όποια μητέρα. Ίδια κι όμοια είναι κάθε μάνα. Αγαπητή. Ευλογητή. Προσκυνητή.
Γέρων Ιωσήφ
