Ποτέ δεν είν' αργά...
Γιατί εγώ να νομίζω πως τούτη η φράση λέγεται μόνο και μόνο για να παρηγορεί τον άνθρωπο που νοιώθει πως δεν πρόλαβε... που νιώθει ότι... έπρεπε... που χάθηκε η ευκαιρία;
Ποτέ δεν είν' αργά;
Και 'κείνες οι στιγμές που δε γυρίζουν πίσω; Εκείνο το αργά... Αργά για τη συγγνώμη που δε ζήτησες από τα μάτια που έκανες να κλάψουν. Αργά για την πίκρα που στο γονιό σου έδωσες βασιζόμενος στην αγάπη του. Αργά για το ξαναστήσιμο ονείρων που άφησες κάποιον να κάνει και όμως του τα γκρέμισες. Αργά για τις ψυχές που ποδοπάτησες και νόμισες πως έτσι απλά ανασταίνονται. Αργά για το χρόνο που έτσι ανάσκεφτα τον άφησες να φεύγει λες κι ήταν ατελείωτος κι όποτε θα 'θελες εσύ στα πίσω θα γυρνούσε...
Και 'κείνες οι στιγμές που δε γυρίζουν πίσω; Εκείνο το αργά... Αργά για τη συγγνώμη που δε ζήτησες από τα μάτια που έκανες να κλάψουν. Αργά για την πίκρα που στο γονιό σου έδωσες βασιζόμενος στην αγάπη του. Αργά για το ξαναστήσιμο ονείρων που άφησες κάποιον να κάνει και όμως του τα γκρέμισες. Αργά για τις ψυχές που ποδοπάτησες και νόμισες πως έτσι απλά ανασταίνονται. Αργά για το χρόνο που έτσι ανάσκεφτα τον άφησες να φεύγει λες κι ήταν ατελείωτος κι όποτε θα 'θελες εσύ στα πίσω θα γυρνούσε...
Κάνε κουράγιο στη ζωή... αλλά κυρίως πρόσεχε σ' όλη της τη διαδρομή να γίνονται τα πράγματα στην ώρα τους γιατί το... "τώρα είν' αργά" εγώ θαρρώ δε γίνεται να βρίσκει παρηγοριά.
ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΔΕΙΛΙΝΗ - ΜΟΥΣΟΥΛΗ
