Γέροντας Ευσέβιος: Όταν ο άνθρωπος που κατέρχεται από την αμαρτία και τα πάθη επιθυμήσει να ελευθερωθεί...
Ο Χριστός είπε ότι είναι στενή η πύλη και γεμάτος δυσκολίες και κινδύνους ο δρόμος της πνευματικής ζωής, που καταλήγει στην αιώνια ζωή. Ο άνθρωπος που ζεί στην αμαρτία, όταν αποφασίσει να ακολουθήσει το Χριστό, θα αντιμετωπίσει πρόσθετες δυσκολίες.
Σχετικά ο Γέροντας Ευσέβιος τόνιζε:
«Όταν ο άνθρωπος που κατέρχεται από την αμαρτία και τα πάθη επιθυμήσει να ελευθερωθεί από αυτά και θελήσει να εισέλθει στην ευαγγελική ζωή, θα συναντήσει μεγάλη δυσκολία, ίδια με εκείνη που συναντάει κάποιος που θέλει να περάσει από μία πόρτα στην οποία δεν χωράει το σώμα του.
Συνηθισμένος αυτός να περπατάει την ευρύχωρο οδό, δηλ. την ακανόνιστη και αχαλίνωτη, δυσκολεύεται πολύ να βάλει τον εαυτό του στην κανονική οδό του Ευαγγελίου, όπως δυσκολεύεται και το βόδι εκείνο που πρώτη φορά μπαίνει υπό το ζυγό για να οργώσει τη γή.
Προηγουμένως τα διανοήματά του δεν είχαν κανένα δεσμό, αεροβατούσαν στα ψέματα, στις πλάνες και στα πονηρά, οι επιθυμίες του δεν είχαν κανένα χαλινό, διευθύνονταν και προσηλώνονταν στη ματαιότητα και τη φθορά. Η εξωτερική του ενέργεια και διαγωγή ήταν ανάλογη με την ακαταστασία και την κακία του έσω ανθρώπου.
Γι' αυτό, όταν θελήσει να αλλοιωθεί και κατά τον έσω και κατά τον έξω άνθρωπο και να εισέλθει στην ευθεία οδό, δοκιμάζει μεγάλη δυσκολία. Και η δυσκολία αυτή είναι ανάλογη με την αμαρτία που είχε, αλλά και με το χρόνο όπου δούλευε σ' αυτή».
Σχετικά ο Γέροντας Ευσέβιος τόνιζε:
«Όταν ο άνθρωπος που κατέρχεται από την αμαρτία και τα πάθη επιθυμήσει να ελευθερωθεί από αυτά και θελήσει να εισέλθει στην ευαγγελική ζωή, θα συναντήσει μεγάλη δυσκολία, ίδια με εκείνη που συναντάει κάποιος που θέλει να περάσει από μία πόρτα στην οποία δεν χωράει το σώμα του.
Συνηθισμένος αυτός να περπατάει την ευρύχωρο οδό, δηλ. την ακανόνιστη και αχαλίνωτη, δυσκολεύεται πολύ να βάλει τον εαυτό του στην κανονική οδό του Ευαγγελίου, όπως δυσκολεύεται και το βόδι εκείνο που πρώτη φορά μπαίνει υπό το ζυγό για να οργώσει τη γή.
Προηγουμένως τα διανοήματά του δεν είχαν κανένα δεσμό, αεροβατούσαν στα ψέματα, στις πλάνες και στα πονηρά, οι επιθυμίες του δεν είχαν κανένα χαλινό, διευθύνονταν και προσηλώνονταν στη ματαιότητα και τη φθορά. Η εξωτερική του ενέργεια και διαγωγή ήταν ανάλογη με την ακαταστασία και την κακία του έσω ανθρώπου.
Γι' αυτό, όταν θελήσει να αλλοιωθεί και κατά τον έσω και κατά τον έξω άνθρωπο και να εισέλθει στην ευθεία οδό, δοκιμάζει μεγάλη δυσκολία. Και η δυσκολία αυτή είναι ανάλογη με την αμαρτία που είχε, αλλά και με το χρόνο όπου δούλευε σ' αυτή».
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ
