Πατήρ: Καλώς ήλθετε παιδία μου!έχετε την ευχήν μου! Φιλήσατε και της μητρός σας την δεξιάν. Με οποίαν χαράν σας βλέπω, όταν έρχεσθε από το σχολείον! Τι σας είπεν ο διδάσκαλος;
Παιδία: Ω πάτερ! ολίγα μας είπεν, όμως εύμορφα πράγματα.
Πατήρ: Ειπέτε και εις εμέ, τι εμάθετε, διά να χαρώ.
* Εδώ νοείται, ότι καθημέραν κάμνουν την επανάληψιν των μαθημάτων της αυγής εμπρός εις τους γονείς, οι οποίοι δεν πρέπει να αδιαφορώσιν εις την προκοπήν των ιδίων τέκνων, και να επιφορτίζουσι τον διδάσκαλον όλον το βάρος της ανατροφής, αλλά να εξετάζωσι και αυτοί καθημέραν τους υιούς των· και να μη βαρύνονται από τας φονάς των, και τα διώχνουν να υπάγουν εις το σχολείον. Το παιδίον και ο νέος, όσην περισσοτέραν ώραν συναναστρέφεται με άλλα παιδία, και με άλλους νέους, τόσον περισσότερον φθείρονται τα ήθη των· και ας προσέχουν οι γονείς, και ας μη νομίζουν, ότι όσον αργοπορεί εις το σχολείον το παιδίον, τόσον περισσότερον ωφελείται.
Τα παιδία λέγουν, όσα ήκουσαν εις το σχολείον.
Πατήρ: Ελάτε, παιδία μου! να σας φιλήσω. Καί τώρα που υπάγεται;
Παιδία: Εις το μαγειρείον, διά να βοηθήσωμεν την μητέρα να μας κάμη το φαγητόν, να πλύνωμεν τα πινάκια, να φέρωμεν νερόν, και ο,τι άλλο χρειάζεται.
* Πρέπει να συνειθίζωσι τους παίδας οι γονείς να κάμνουν μερικάς ελαφράς εργασίας, διά να γίνωνται ευκίνητοι, και επιτήδειοι εις τα μέλην του σώματος, και εις τον νούν εφευρετικοί.
Πατήρ: Ναί, παιδία μου! Βοηθείτε την μητέρα· διότι θέλει έλθει καιρός, οπότε, διά το γήρας και διά την αδυναμίαν της, δεν θέλει ημπορεί να σας δουλεύη και τότε πρέπει σείς να μαγειρεύετε, και να κάμνετε όλα τα εις την οικίαν αναγκαία· και να μη προσμένετε από τους υπηρέτας, αλλά να ήσθε αληθινοί οικοδεσπόται· όλα πρέπει να τα εξετάζετε, διά να μη σας απατώσιν οι υπηρέται· και παρεκτός τούτου, εις πάσαν περίπτωσιν, και εις κάθε τόπον, όπου ευρεθήτε, δεν θέλετε έχει χρείαν από υπηρέτην, όταν ηξεύρετε να ανάπτετε φωτίαν μόνοι σας, να μαγειρεύετε, και να κάμνετε άλλας υπηρεσίας. Πρέπει να ηξεύρετε, παιδία μου! ότι ο υπηρέτης δεν είναι δούλος (σκλάβος), αλλά βοηθός μας εις όσα ημείς δεν ημπορούμεν να κοπιάζωμεν. Στοχασθήτε και τούτο, ότι και αυτός είναι άνθρωπος, καθώς και σείς. Η πτώχεια τον κάμνει να είναι υποκείμενος εις ημάς· ας μη κάμνωμεν λοιπόν βαρυτέραν την δυστυχίαν του με την αδιακρισίαν και ασπλαγχνίαν μας. Υπάγετε λοιπόν, και αφού επιστρέψετε, δι αμοιβήν, θέλω σας ειπεί και εγώ εύμορφα πράγματα, έως να γείνη το φαγητόν.
Παιδία: Ω πάτερ! ολίγα μας είπεν, όμως εύμορφα πράγματα.
Πατήρ: Ειπέτε και εις εμέ, τι εμάθετε, διά να χαρώ.
* Εδώ νοείται, ότι καθημέραν κάμνουν την επανάληψιν των μαθημάτων της αυγής εμπρός εις τους γονείς, οι οποίοι δεν πρέπει να αδιαφορώσιν εις την προκοπήν των ιδίων τέκνων, και να επιφορτίζουσι τον διδάσκαλον όλον το βάρος της ανατροφής, αλλά να εξετάζωσι και αυτοί καθημέραν τους υιούς των· και να μη βαρύνονται από τας φονάς των, και τα διώχνουν να υπάγουν εις το σχολείον. Το παιδίον και ο νέος, όσην περισσοτέραν ώραν συναναστρέφεται με άλλα παιδία, και με άλλους νέους, τόσον περισσότερον φθείρονται τα ήθη των· και ας προσέχουν οι γονείς, και ας μη νομίζουν, ότι όσον αργοπορεί εις το σχολείον το παιδίον, τόσον περισσότερον ωφελείται.
Τα παιδία λέγουν, όσα ήκουσαν εις το σχολείον.
Πατήρ: Ελάτε, παιδία μου! να σας φιλήσω. Καί τώρα που υπάγεται;
Παιδία: Εις το μαγειρείον, διά να βοηθήσωμεν την μητέρα να μας κάμη το φαγητόν, να πλύνωμεν τα πινάκια, να φέρωμεν νερόν, και ο,τι άλλο χρειάζεται.
* Πρέπει να συνειθίζωσι τους παίδας οι γονείς να κάμνουν μερικάς ελαφράς εργασίας, διά να γίνωνται ευκίνητοι, και επιτήδειοι εις τα μέλην του σώματος, και εις τον νούν εφευρετικοί.
Πατήρ: Ναί, παιδία μου! Βοηθείτε την μητέρα· διότι θέλει έλθει καιρός, οπότε, διά το γήρας και διά την αδυναμίαν της, δεν θέλει ημπορεί να σας δουλεύη και τότε πρέπει σείς να μαγειρεύετε, και να κάμνετε όλα τα εις την οικίαν αναγκαία· και να μη προσμένετε από τους υπηρέτας, αλλά να ήσθε αληθινοί οικοδεσπόται· όλα πρέπει να τα εξετάζετε, διά να μη σας απατώσιν οι υπηρέται· και παρεκτός τούτου, εις πάσαν περίπτωσιν, και εις κάθε τόπον, όπου ευρεθήτε, δεν θέλετε έχει χρείαν από υπηρέτην, όταν ηξεύρετε να ανάπτετε φωτίαν μόνοι σας, να μαγειρεύετε, και να κάμνετε άλλας υπηρεσίας. Πρέπει να ηξεύρετε, παιδία μου! ότι ο υπηρέτης δεν είναι δούλος (σκλάβος), αλλά βοηθός μας εις όσα ημείς δεν ημπορούμεν να κοπιάζωμεν. Στοχασθήτε και τούτο, ότι και αυτός είναι άνθρωπος, καθώς και σείς. Η πτώχεια τον κάμνει να είναι υποκείμενος εις ημάς· ας μη κάμνωμεν λοιπόν βαρυτέραν την δυστυχίαν του με την αδιακρισίαν και ασπλαγχνίαν μας. Υπάγετε λοιπόν, και αφού επιστρέψετε, δι αμοιβήν, θέλω σας ειπεί και εγώ εύμορφα πράγματα, έως να γείνη το φαγητόν.
Από το βιβλίο Μαθήματα διά τους παίδας
του Κωνσταντίνου Βαρδαλάχου.
Πηγή: /leimwnas.blogspot.gr
